จูเลียตมองดาบปลายแหลมที่อยู่ตรงหน้า รูม่านตาหดวูบ
"ช็อกโก้!"
จูเลียตตะโกนอย่างดุดัน
งูหลามเกล็ดม่วงที่กำลังคลุกคลีกับหมีดำในป่าหันกลับมาทันที ร่างที่หนาใหญ่ขดตัวม้วนรัดเอวหมีดำไว้เป็นวงๆ
หมีดำยกอุ้งเท้าตบหัวและลำคอของช็อกโก้อย่างแรง แต่อุ้งเท้าหน้าที่บาดเจ็บเริ่มออกแรงได้น้อยลงทุกที
ช็อกโก้ฉวยจังหวะ ใช้หางฟาดเข้าที่หน้าอกหมีดำอย่างแรง
หมีดำถูกฟาดกลิ้งออกไป ชนต้นไม้เล็กหักสองต้น ปากก็มีเลือดไหลออกมาเล็กน้อย
จูเลียตฉวยโอกาสใช้สกิลปลุกป่าดิบและบัญชาบังคับ
แสงสีม่วงไหลไปตามสัญญาผูกพันเข้าสู่ร่างของช็อกโก้ กล้ามเนื้อของงูยักษ์ขยายตัวอย่างรวดเร็ว พละกำลังและความว่องไวเพิ่มขึ้นพร้อมกัน จากนั้นมันก็เปลี่ยนทิศพุ่งเข้าใส่หลิงชู
แต่ค่าความว่องไวของมันไม่สูงนัก ต่อให้วิ่งเต็มสปีด ก็ยังห่างจากหลิงชูราวเจ็ดแปดเมตร
ตอนนี้ต่อให้วิ่งเข้าช่วยจูเลียตอย่างสุดชีวิตก็ไม่ทันแล้ว!
เฉินพัวพัวที่ติดอยู่ในตาข่ายเหล็กเบิกตากว้าง ทั้งตกใจทั้งโกรธ
"อย่า! พี่จูเลียต!!"
ในวินาทีที่ปลายมีดกำลังจะแทงเข้าเนื้อ เส้นใยโปร่งแสงเส้นหนึ่งก็พุ่งออกมาจากส่วนลึกของป่า พันเข้ากับกระดูกมีดขาวได้อย่างแม่นยำ
ปลายอีกด้านของเส้นใยถูกตรึงไว้กับลำต้นไม้ที่อยู่ไกลออกไป ดาบในมือหลิงชูจึงเบนออกไปทางด้านข้างทันที
ปลายมีดคมกริบเฉียดผ่านหน้าอกของจูเลียตไป เพียงแค่เฉือนผ้าให้ขาดเป็นรอยยาว
สายตาหลิงชูเย็นชาลง แขนออกแรงกะทันหัน พยายามจะดึงเส้นใยที่พันอยู่บนตัวดาบให้ขาด