[ห้องถ่ายทอดสด - ข้อความเด้ง]
แสงตะวันเดือนแปดก็ไม่หวานเท่าเธอ: “ฮ่าๆ สาวใหญ่หลิงชูด่าได้เจ็บจริง! สองประโยคนี้ฟังแล้วทั้งตัวสบายไปหมด!”
เก้าท้องแลกหนึ่งจาน: “ดูท่าคณะละครสัตว์จะวางแผนกับสาวใหญ่หลิงชูมานานแล้ว! ที่สาวใหญ่หลิงชูเข้าไปในความท้าทายสาธารณะได้ ก็เป็นแผนการของพวกมันนี่เอง!”
ขนมเป้ง: “ฉันก็ว่าไง สาวใหญ่หลิงชูผ่านด่านประภาคารมาได้แท้ๆ ทำไมอยู่ดีๆ ถึงถูกดึงเข้าไปในความท้าทายสาธารณะ ที่แท้ก็ถูกคณะละครสัตว์เล่นงาน!”
น้ำส้มซ่า: “เฉินพัวพัวเมื่อกี้ยังด่าสาวใหญ่หลิงชูว่าเล่ห์เหลี่ยมจัด ใครกันแน่ที่เล่ห์เหลี่ยมจัด? เรือผีสิงเอาชีวิตเป็นเดิมพันฝ่าด่านประภาคาร กำจัดสัตว์ประหลาด เก็บกวาดเรื่องวุ่นๆ ให้คณะละครสัตว์ แต่พวกมันกลับเอาแต่คิดจะฉวยโอกาสตอนคนอื่นลำบาก! ไม่เคยเห็นใครไร้ยางอายเท่านี้มาก่อน!”
เมล็ดแตงโม: “เกือบไปแล้ว เกือบไปแล้ว สาวใหญ่หลิงชูเมื่อกี้เกือบฆ่าจูเลียตได้แล้ว เสียดายจริงๆ!”
เรือกระดาษน้อย: “อย่าเอาแต่ด่าเลย สมาชิกคณะละครสัตว์ครบสี่คนแล้ว ตอนนี้สาวใหญ่หลิงชูอันตรายมากจริงๆ!”
รอยยิ้มฟังไม่เห็นข้อความเด้งในห้องถ่ายทอดสด แต่จากปฏิกิริยาของหลิงชู ก็พอเดาได้ว่าคำพูดของตัวเองเมื่อกี้ไม่ได้ผลอย่างที่คิด
เดิมทีเขาอยากเห็นหลิงชูหวาดกลัว โกรธแค้น และถ้าเป็นไปได้ก็ขอให้เผยความสิ้นหวังออกมาสักนิด
แต่หลิงชูไม่เพียงไม่กลัว ยังด่าว่าเขาสมองไม่ดีต่อหน้าผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์อีก
“ปากแข็งไม่มีประโยชน์”
รอยยิ้มค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น นิ้วทั้งห้ากำเข้าหากัน