เอาชีวิตรอดบนแพ? ฉันนั่งกินปิ้งย่างบนเรือผีสิง

ตอนที่ 20 ของปล้น

8 นาที· 1.8K คำ

สาวหน้าเด็กเบิกตาโต

เวลานี้ไม่หนีไปให้พ้น ยังกล้าแล่นเรืออยู่ในน่านน้ำสาธารณะอย่างโจ่งแจ้ง แถมคนบังคับเรือยังเป็นโครงกระดูกลึกลับ ลวดลายกะโหลกบนใบเรืออีก...

ตัวตนของหลิงชูแทบจะเปิดเผยออกมาอยู่แล้ว

ไม่จริงน่า โจรสลัดที่จัดการคนไปสี่คนจนทั้งช่องแชตละแวกนี้ไม่กล้าส่งเสียง ที่แท้เป็นผู้หญิงเหรอ?!

หลิงชูสังเกตเห็นสายตาของสาวหน้าเด็ก อีกฝ่ายคงเห็นแล้วว่าทีชเป็นโครงกระดูก เธอจะกรีดร้องแล้วหันหลังวิ่งหนี หรือจะโจมตีเธอด้วยความตื่นตระหนกกันนะ? หลิงชูจึงยืนนิ่งรอปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

แต่ใครจะคิดว่าสาวหน้าเด็กจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นประคองแก้ม ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับเห็นของเล่นชิ้นใหม่

“โครงกระดูกตัวนั้น...เป็นสิ่งอัญเชิญของคุณเหรอ? เท่สุด ๆ ไปเลย!!!”

“เอ่อ...”

หลิงชูไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะมีปฏิกิริยาแบบนี้ ว่าไปแล้ว เธอเองก็คิดว่าทีชดูเท่เอาเรื่องเหมือนกัน

เธอพยักหน้า “ก็ประมาณนั้น ฉันยังมีธุระอีกนิดหน่อย ไม่สะดวกคุยด้วยนาน”

เวลาที่อยู่ในน่านน้ำสาธารณะได้มีแค่สิบนาที เธอกำลังรีบ

【หมึกย่างขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน】

หมึกย่าง...นี่ไม่ใช่คนที่เถียงชนะคนทั้งช่องแชตแทนคนอื่นหรอกเหรอ?

หลิงชูเองก็รู้สึกถูกชะตากับอีกฝ่ายอยู่บ้าง จึงกดยอมรับคำขอเป็นเพื่อน

หมึกย่างมองส่งหลิงชูที่แล่นเรือจากไป ก่อนหน้านี้ตอนหลิงชูเข้ามาใกล้ เธอก็ระแวดระวังอยู่เหมือนกัน ในฐานะผู้มีอาชีพพิเศษ เธอมีวิธีเอาตัวรอดเฉพาะตัว

แต่สัญชาตญาณบอกเธอว่าหลิงชูไม่ใช่คนเลว หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ไม่ใช่คนที่จะฆ่าผู้บริสุทธิ์ไปทั่ว

สัญชาตญาณของเธอไม่เคยผิดพลาด

แต่พูดกันตามตรง โจรสลัดที่เรียกน้องโครงกระดูกออกมาได้เท่เกินไปแล้ว เธอรู้สึกทันทีว่าอาชีพนักดูดาวของตัวเองไม่เห็นจะน่าสนใจตรงไหนเลย

หลิงชูแล่นเรือผ่านน่านน้ำสาธารณะอย่างเปิดเผย ไม่คิดปิดบังใบเรือโจรสลัดที่โบกสะบัดของตัวเองเลยแม้แต่น้อย

อย่างไรเสียเธอก็มีชื่อเสียงในช่องแชตละแวกนี้อยู่แล้ว การเปิดเผยตัวตนในเวลานี้กลับช่วยไล่ผู้เล่นที่คิดจะอยู่ต่อออกไปได้ทางอ้อม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป