เอาชีวิตรอดบนแพ? ฉันนั่งกินปิ้งย่างบนเรือผีสิง

ตอนที่ 33 เรือระดับสาม

6 นาที· 1.5K คำ

แก่นเกาะระดับสองนี้ดูไม่ต่างจากแก่นเกาะระดับหนึ่งเท่าไรนัก เป็นเพียงลูกบอลแสงที่มีขนาดใหญ่ขึ้นอีกวงหนึ่ง

หลิงชูหยดเลือดจากปลายนิ้วลงบนลูกบอลแสง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นอย่างไพเราะ

【คุณได้รับแก่นเกาะ (ระดับสอง) 1 ชิ้น】

【คุณได้เป็นเจ้าของเกาะแห่งนี้แล้ว กรุณาตั้งชื่อเกาะ】

หลิงชูตั้งชื่ออย่างกระชับว่า “เกาะภูเขาไฟ”

【ตั้งชื่อเกาะสำเร็จ】

【เกาะภูเขาไฟเป็นเกาะระดับสอง ทุกสามวันจะผลิตแร่กำมะถัน 800 ก้อน ถ่านภูเขาไฟ 800 ก้อน และมะเดื่อ 100 จิน (ทรัพยากรสุกแล้ว สามารถเก็บเกี่ยวได้)】

แววตาของหลิงชูปิดความยินดีไว้ไม่มิด

กำมะถัน ถ่าน ผลไม้

ทุกอย่างล้วนเป็นของที่เธอต้องการ

หลิงชูเหลือบมองแผงสถานะพอดีกับที่ทรัพยากรบนเกาะแร่เหล็กสุกแล้ว เธอจึงเก็บทรัพยากรจากทั้งสองเกาะเข้ามาในคราวเดียว

หลังจากกดเก็บเกี่ยว ต้นมะเดื่อที่ออกผลกับแร่กำมะถันบนเกาะก็หายไป น่าเสียดายที่เธอมีเวลาจำกัด ไม่อย่างนั้นคงยังเก็บเกี่ยวได้อีกหน่อย

หลังจากชำแหละจิ้งจกยักษ์กำมะถันแล้ว ซากของมันก็หายไป เหลือเพียงโครงกระดูกสิงโตที่ถูกกินไปครึ่งตัวอยู่บนพื้น

หลิงชูลองใช้สกิล “คืนชีพกระดูก” กับโครงกระดูกสิงโตตัวนั้น

【ใช้สกิลไม่สำเร็จ! สกิลนี้ใช้ได้กับโครงกระดูกที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์เท่านั้น!】

หลิงชูคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าสกิลจะล้มเหลว

ถ้าโครงกระดูกของสิ่งมีชีวิตอะไรก็คืนชีพได้ สกิลนี้คงโกงเกินไป กระดูกสัตว์คืนชีพได้ กระทั่งกระดูกปลาที่กินเข้าไปแล้วก็ยังคืนชีพได้ แบบนั้นไม่เท่ากับกินไปกินมาก็เรียกฝูงปลาวิญญาณตายขึ้นมาได้ในพริบตาหรือ

หลิงชูรวมน้องโครงกระดูกทั้งหมด แล้วกลับไปยังชายฝั่งที่จอดเรือไว้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป