หลิงชูได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป เธอไม่คิดว่าเรื่องจะลงเอยแบบนี้
คนคนนั้นบอกว่าเป็นการพนันครั้งใหญ่...
หรือว่าในเรือลำนี้จะเป็นคาสิโนกันนะ
“นี่มัน...เรือพนันกุนซือทอง!”
ทีชอุทานเสียงเบาอยู่ด้านหลังเธอ
“นายรู้จักเรือลำนี้เหรอ”
“รู้จัก ใบเรือของพวกเขามีสัญลักษณ์เป็นนิ้วมือสีทอง” ทีชกระซิบข้างหูเธอ “เรือลำนี้มีชื่อเสียงมากในทะเล ข้างในมีคาสิโนขนาดใหญ่ บางคนรวยขึ้นในคืนเดียว ขณะที่บางคนหมดเนื้อหมดตัว”
“นายเคยไปไหม ข้างในเป็นยังไงบ้าง” หลิงชูถาม
“ไม่เคย” ทีชหน้าแดง “อีกอย่าง ฉันไม่มีเงิน เลยไม่กล้าไป”
หลิงชูก็ไม่มีเงินเหมือนกัน แต่เธอกล้าหาญนี่นา
เธอไม่เคยเล่นการพนันมาก่อน คนเรามักอยากรู้อยากเห็นสิ่งที่ไม่เคยสัมผัส
จู่ ๆ เธอก็นึกถึงไอดีหนึ่งในรายชื่อเพื่อนของตัวเอง: อยู่ให้ไกลอบายมุข
เธอไม่เล่นพนัน แค่เข้าไปดูเฉย ๆ คงได้ใช่ไหม
“แล้วเรือของฉันล่ะ จะทำยังไง”
หลิงชูไม่คิดว่าเรือลำนี้จะจอดรอเธอซึ่งเป็นลูกค้าเพียงคนเดียวอยู่ตรงนี้
พนักงานในชุดสูทเห็นสีหน้าที่เริ่มหวั่นไหวของหลิงชู จึงปล่อยบันไดข้างเรือลงมาและเชื่อมเรือทั้งสองลำเข้าด้วยกัน ก่อนจะพูดว่า “คุณหนูไม่ต้องเป็นห่วงครับ เราจะลากเรือของคุณหนูไว้ด้านหลัง เมื่อเล่นเสร็จแล้ว คุณสามารถกลับไปขึ้นเรือของตัวเองได้ทุกเมื่อครับ”
เมื่อไม่มีเรื่องให้กังวลแล้ว หลิงชูก็ขึ้นเรือสำราญทางบันไดข้างเรือ
พนักงานในชุดสูทยิ้มกว้างยิ่งกว่าเดิม เขาพาเธอมุ่งหน้าไปยังห้องโถง “คุณหนูครับ ขออนุญาตแนะนำสักหน่อย เรือพนันกุนซือทองของเราไม่เพียงมีคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในทะเล แต่ยังมีกิจกรรมบันเทิงหลากหลายอีกด้วยครับ”