ไม่ไกลออกไป เจ้าเหวินหลิ่วกำลังก้มหน้า มือหนึ่งกำใบเซียมซีอัปมงคลไว้
“อีกแป๊บ”
เขาตอบปากเปล่า พื้นผิวกระดาษสีเทาดำก็เริ่มเรืองแสงแผ่ว ๆ จริง ๆ
แต่ในวินาทีที่รอยยิ้มหันกลับไปจัดการหลิงชู เจ้าเหวินหลิ่วก็ค่อย ๆ ปล่อยใบเซียมซีอัปมงคลนั้นลงอย่างเงียบเชียบ
ใบเซียมซีตกลงบนฝ่ามือ อีกมือของเขาซ่อนอยู่ในชายแขนเสื้อ นิ้วทั้งห้าขยับเปลี่ยนไปอย่างไม่มีเสียง
ท่าผนึกอันซับซ้อนสำเร็จลงในพริบตา
แสงสีทองจาง ๆ สว่างขึ้นจากซอกนิ้ว
[จะใช้สกิล “ประตูแห่งโชคชะตา” หรือไม่?]
[หลังใช้ คุณจะสูญเสียร่างกายและค่าชีวิตสูงสุด 10% อย่างถาวร และเข้าสู่สภาวะอ่อนแอ]
เจ้าเหวินหลิ่วมองข้อความแจ้งเตือนของระบบที่มีเพียงตนเท่านั้นที่มองเห็น หน้าอกกระเพื่อมเบา ๆ
ตอนนี้ค่าชีวิตสูงสุดของเขาเหลือเพียง 63 แต้ม
ถ้าต้องจ่ายค่าตอบแทนอีกครั้ง คุณสมบัติก็จะยิ่งต่ำลงไปอีก
แต่มันจะไปว่าอะไร? คุณสมบัติจะต่ำแค่ไหน อย่างน้อยก็ยังมีชีวิต
ถ้าอยู่ต่อ เขาอาจมีชีวิตไม่ถึงข้ามคืน
จูเลียตและเฉินพัวพัวได้พิสูจน์ให้เขาเห็นด้วยชีวิตแล้ว
รอยยิ้มไม่เคยเสียสละตัวเองเพื่อลูกเรือ แล้วเขาจะเสียสละเพื่อรอยยิ้มไปทำไม?
เจ้าเหวินหลิ่วมองแผ่นหลังที่กำลังต่อสู้กับหลิงชู ความลังเลสุดท้ายในดวงตาหายไป
“ยืนยัน”
ความเจ็บปวดราวถูกฉีกขาดพลันแล่นผ่านหน้าอก
ร่างของเจ้าเหวินหลิ่วสั่นเทิ้ม สีหน้าในชั่วพริบตากลายเป็นซีดเผือด เลือดสดค่อย ๆ ไหลซึมออกจากมุมปาก