กระดูกทั้งร่างราวกับต้นกล้าที่ได้รับการเติมชีวิตชีวา เริ่มจากกระดูกนิ้วมือข้างขวาขยับ ก่อนรอยหักทั่วร่างจะค่อย ๆ ประกอบเข้าด้วยกัน ส่งเสียงกร๊อบแกร๊บชวนเสียวฟัน
กะโหลกค่อย ๆ เงยขึ้น เบ้าตาระเบิดประกายไฟผีสีเขียวหม่นออกมาสองกลุ่ม
มันใช้มือข้างหนึ่งประคองศีรษะ อีกข้างยันขอบไม้แล้วสั่นเทาลุกขึ้นยืน หลิงชูอ่านความฉงนจากกะโหลกไร้สีหน้าได้
“โอ้ พระเจ้า ทีชเฒ่ามานอนอยู่ในถังเหล้าได้ยังไง” โครงกระดูกยื่นมือไปคลำเอวตัวเอง “เอวแก่ ๆ ของฉันนี่ทำไมรู้สึกเหมือนหักไปแล้วนะ...”
ดูเหมือนจะรู้สึกว่ามือสัมผัสผิดปกติ โครงกระดูกพลันชักมือกลับ ก้มมองมือทั้งสองข้างของตัวเองด้วยสีหน้าตกตะลึง
“มือของฉันทำไมถึง...”
“เธอตายไปแล้ว ฉันเป็นคนชุบชีวิตเธอขึ้นมา”
หลิงชูพูดพลางสำรวจมันอย่างสนอกสนใจ
เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ไฟผีในเบ้าตาของโครงกระดูกก็เต้นไหว ราวกับกำลังจมอยู่ในความทรงจำ มันเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพึมพำว่า “ใช่แล้ว ทีชเฒ่าตายไปแล้ว...”
หลิงชูไม่กลัวว่าโครงกระดูกจะทำอะไรเธอ ในแถบทักษะเขียนไว้อย่างชัดเจนว่า เมื่อชุบชีวิตโครงกระดูกขึ้นมาแล้ว มันจะกลายเป็นผู้รับใช้ที่ภักดีที่สุดของเธอ
“ฉันนึกออกแล้ว ใช่แล้ว คุณเป็นคนชุบชีวิตฉันขึ้นมา มอบชีวิตครั้งที่สองให้ฉัน นายท่าน ทีชเฒ่าจะภักดีต่อคุณตลอดไป”
โครงกระดูกหันหน้าเข้าหาหลิงชู ยืนเท้าชิดกันแล้วโน้มตัวลง คล้ายอยากทำความเคารพเธอแบบสุภาพบุรุษถอดหมวกให้ มันยกมือขึ้นลูบศีรษะ ก่อนจะเพิ่งรู้ตัวว่าบนหัวว่างเปล่า