"เหล่าอู๋ นายเอาจริงเหรอ?"
"ก็แน่นอนสิ!" อู๋ไป๋ยิ้มพลางพยักหน้า แล้วหันไปมองราชาแมงมุม พูดว่า "เราไปกันเถอะ"
ราชาแมงมุมกับซือเจ๋อหน้ายังงงไม่หาย
มีเพียงราชาหมีเท่านั้นที่ดีใจ เพราะอู๋ไป๋ทำอาหารอร่อย ถ้ากลับไปด้วยกัน มันก็จะได้กินของอร่อยที่เขาทำให้
ราชาแมงมุมกับซือเจ๋อมองหน้ากัน สีหน้าเต็มไปด้วยความแคลงใจ
"อู๋ไป๋ นายรู้ใช่ไหมว่านายคือเป้าหมายของพวกเราในครั้งนี้ ถึงพวกเราจะไม่ฆ่านาย แต่ไม่ใช่ว่าคนที่จ้างพวกเราจะไม่ฆ่านายนะ"
ซือเจวี๋ยเตือน
ราชาแมงมุมพยักหน้า "นายไม่จำเป็นต้องเสี่ยงกลับไปกับพวกเราเพื่อหาคำตอบเรื่องคนที่จ้างเราหรอกนะ?"
อู๋ไป๋หัวเราะเบา ๆ "พวกนายจะจับฉัน ฉันก็สมัครใจกลับไปกับพวกนายเอง แล้วทำไมพวกนายถึงไม่ยอมล่ะ"
"อย่าพูดมากเลย รีบไปกันเถอะ"
ราชาแมงมุมกับซือเจ๋อยิ่งฉงนหนักขึ้น รู้สึกว่าอู๋ไป๋ดูร้อนใจยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก
ราชาแมงมุมจ้องอู๋ไป๋ด้วยความแคลงใจ "พี่ชายน้อย นายคิดแผนอะไรอยู่แน่ ๆ?"
"วางใจได้ ฉันไม่มีเจตนาร้าย กลับไปกับพวกนายก็เพื่อจะพบราชาแห่งอสูร มีบางเรื่องที่ต้องถามนาง"
"นายจะพบราชาแห่งอสูร?" ราชาแมงมุมทำหน้าตกใจ "นายคิดจะทำอะไร?"
อู๋ไป๋ยิ้ม "วางใจเถอะ ฉันแค่มีคำถามสองสามข้อที่อยากให้ราชาแห่งอสูรช่วยคลายข้อสงสัยเท่านั้น"
"เหล่าอู๋ ราชาแห่งอสูรจะคลายข้อสงสัยอะไรให้นายได้เนี่ย?"
อู๋ไป๋พูด "พอพบราชาแห่งอสูรพวกนายก็รู้เอง"
พูดจบ ก็หันไปมองราชาแมงมุมกับซือเจ๋อ "รบกวนช่วยนำทางด้วย"
