อู๋ไป๋กางปีกออก พุ่งความเร็วจนถึงขีดสุด แล้วหายไวในชั่วพริบตา
ไม่นานหลังจากที่เขาจากไป ร่างหลายร่างก็พุ่งทะยานมาเร็วดั่งสายฟ้า
ผู้นำคือชายวัยกลางคนในฉลององค์สีม่วงยาว
เมื่อเห็นซากปรักหักพังเต็มตา สายตาของชายกลางคนก็เปลี่ยนไปโหดเหี้ยมน่าสะพรึงในทันที
เพียงยกมือประทับฝ่ามือหนึ่งครั้ง เจิ้นสายฟ้าฟ้าผ่าก็ถูกทำลายจนราบคาบ
สายฟ้าจ้าจางหายไป
หูชิงเหอแม้จะรอดมาได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็บาดเจ็บไม่เบา
เขามีเลือดซึมออกที่มุมปาก เสื้อผ้าขาดวิ่นทั้งตัว ผมยุ่งเหยิงปิดคลุมใบหน้า ดูน่าสมเพชยิ่ง
"ประมุขสำนัก"
เมื่อเห็นชายกลางคน หูชิงเหอรีบทรุดตัวคำนับทั้งที่ทานปวดแผลอยู่
คนผู้นี้คือประมุขสำนักเสวียนเหลย์ จั๋วเทียนเหลียงนั่นเอง
ใบหน้าของจั๋วเทียนเหลียงเคร่งขรึมเย็นชาราวน้ำ "เกิดอะไรขึ้น?"
หูชิงเหอพูดอย่างแค้นเคืองเต็มหน้า "เป็นฝีมืออู๋ไป๋"
ใบหน้าของจั๋วเทียนเหลียงและคนอื่น ๆ ต่างตกตะลึง
"คนในคำทำนายนั่นเหรอ?"
หูชิงเหอพยักหน้า "ใช่แล้ว เขาใช้นามแฝงว่าหลินเทียน แฝงตัวอยู่ในสำนักเสวียนเหล่ย์ของเรา"
"แฝงตัวอยู่ในสำนักเรา ต้องการอะไรกันแน่?"
"ยังไงก็ต้องเป็นเพราะลายอัสนีแน่นอน อู๋ไป๋ได้ลายอัสนีฉบับสมบูรณ์ไปแล้ว"
จั๋วเทียนเหลียงและคนอื่น ๆ ตกใจเป็นครั้งที่สอง
"ประมุข ศิลาวิญญาณสายฟ้าถูกอู๋ไป๋ทำลายไปแล้ว"
สีหน้าของจั๋วเทียนเหลียงมืดหมองลงทันที
"สั่งตามคำสั่งเรา ตรวจหาที่หลบซ่อนของอู๋ไป๋ให้สุดกำลัง เราต้องการตัวเป็น"
"รับทราบ"
ทุกคนรับคำสั่ง
ทุกคนต่างรู้ว่าเหตุที่จั๋วเทียนเหลียงต้องการตัวเป็น ก็เพราะลายอัสนีฉบับสมบูรณ์นั่นเอง