อู๋ไป๋ถูกแสงที่กระจกเงินสาดใส่ ส่งผลต่อการรับรู้ หลังจากพบว่าซีเหมินอวิ๋นอี้และคนอื่นๆ หายตัวไป ก็ร้อนใจขึ้นมาจริงๆ
ดังนั้น จึงโดนฝ่ามือหนึ่งของกู่หยุนไห่เข้าให้
ฝ่ามือนี้เข้าเต็มๆ อู๋ไป๋ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย
แต่ทันทีที่เขาร่วงถึงพื้นก็เข้าใจแล้ว ภายใต้จิตสัมผัส ทุกสิ่งล้วนไม่สามารถซ่อนเร้นได้
เขาแกล้งทำเป็นบาดเจ็บสาหัส ร่างกายโยกเยก ใกล้จะทนไม่ไหว ก็เพื่อดึงดูดอู๋เทียนหยาที่กำลังกระหายใคร่ลอง
เป็นไปตามคาด อู๋เทียนหยาติดกับ
เขาย่องมาด้านหลังอู๋ไป๋ เตรียมซ้ำเติมอีกฝ่ามือ
น่าเสียดาย เขาไม่รู้ว่าอู๋ไป๋รอเขาอยู่ตลอดเวลา เมื่อเขาลงมือ อู๋ไป๋ก็จู่โจมกะทันหัน ไม้บรรทัดดำทะลุฝ่ามือของเขา แล้วแทงเข้าไหล่ตามไป
ไม้บรรทัดดำหมุนติ้ว ปั่นแขนขวาของเขาจนกลายเป็นหมอกเลือดในพริบตา
อู๋เทียนหยาถอยกรูดอย่างตื่นตระหนก คร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด
แสงที่กระจกเงินเปล่งออกมา ไม่เพียงทำให้ตาพร่ามัว แต่ยังส่งผลต่อการได้ยินด้วย
ดังนั้น อู๋ไป๋จึงมองเห็นใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทรมานของอู๋เทียนหยา และท่าทางอ้าปากร้องลั่น แต่กลับไม่ได้ยินเสียงใดๆ
กระจกเงินในมือของหม่าจิ่วหลิง อย่างน้อยก็เป็นของระดับอริยะ
ของดีๆ แบบนี้อยู่ที่พวกเจ้าก็เสียเปล่าจริงๆ... อู๋ไป๋คิดในใจ
เขาจะแย่งกระจกนี่กลับไป มอบให้หลินตั้นจวง นางต้องดีใจมากแน่
อู๋ไป๋มองไม่เห็นคนอื่น แต่คนอื่นกลับมองเห็นเขา
กู่หยุนไห่ลอบจู่โจมอู๋ไป๋ ฝ่ามือเดียวกดเขาจากกลางอากาศลงมาที่พื้น นี่ทำให้ซีเหมินอวิ๋นอี้และพรรคพวกกังวลใจแทบขาด