สำนักพิทักษ์เมือง
นี่คือที่พำนักของเฉิงเพ่ย์จิ้น
ทั้งสองคนไม่ได้บุกเข้าไปโดยตรง แต่มายืนอยู่หน้าปากทางเข้าสำนักพิทักษ์เมือง
อู๋ไป๋สนใจแค่ผลลัพธ์ ไม่เถียงเรื่องที่เสิ่นเทียนจวินออกไปสืบให้
เสิ่นเทียนจวินยื่นตราสัญญาณออกมา
ยามทันทีที่เห็นก็รีบวิ่งเข้าไปกราบบอก
ไม่นาน เสียงฝีเท้ารีบร้อนก็ดังขึ้น
ชายวัยกลางคนร่างสูงใหญ่ ใบหน้าเด็ดเดี่ยว นำคนติดตามออกมาอย่างรวดเร็ว
เสิ่นเทียนจวินยกตราขึ้นโชว์อีกครั้ง
"กระหม่อมน้อยเพ่ย์จิ้น กราบนมัสการธิดา"
อู๋ไป๋มองเสิ่นเทียนจวินแวบหนึ่ง
เสิ่นเทียนจวินก้าวเข้าไปประคองเพ่ย์จิ้นให้ลุกขึ้น "คุณเพ่ย์ไม่ต้องเกรงใจ ฉันคือเสิ่นเทียนจวินผู้ใต้บังคับบัญชาของธิดา คราวนี้ออกมารับภารกิจในนามของท่าน"
เพ่ย์จิ้นพยักหน้าเบา ๆ
"ไม่ทราบว่าผู้พิทักษ์เสิ่นมาเยือน ธิดามีคำสั่งอะไรจะให้กระหม่อมน้อยลงมือทำหรือไม่"
เสิ่นเทียนจวินกล่าวว่า "ฉันมาหาคุณเพ่ย์ครั้งนี้ อยากทำความเข้าใจเรื่องที่เมื่อไม่กี่วันก่อนมีคนสองคนบุกโจมตีย่านใต้เมือง"
เพ่ย์จิ้นทำท่าเชิญ "ผู้พิทักษ์เสิ่น เชิญข้างในดื่มชาสักถ้วย เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟังอย่างละเอียด"
"ฉันมีธุระสำคัญติดตัว ไม่ขอรบกวนข้างใน พูดตรงนี้ก็ได้"
เพ่ย์จิ้นพยักหน้า "ผู้พิทักษ์เสิ่นอยากทราบเรื่องอะไร"
"คนสองคนนั้นทำไมถึงโจมตีย่านใต้เมือง"
เพ่ย์จิ้นไตร่ตรองสักครู่แล้วกล่าวว่า "ผมว่า พวกเขาไม่ได้มาโจมตีย่านใต้เมือง เป้าหมายจริง ๆ น่าจะเป็นตระกูลหม่า"
"เหตุใดจึงมั่นใจเช่นนั้น"
"ย่านใต้เมืองมีกองทหารนับพันประจำการอยู่ แต่คนสองคนนั้นต่อทหารของผมแค่ทำให้บาดเจ็บไม่ฆ่า แต่กับศิษย์ตระกูลหม่ากลับลงมือสังหารไม่ไว้หน้า"
"พวกเราบาดเจ็บเพียงไม่กี่สิบคน แต่ตระกูลหม่าคราวนี้ศิษย์ตายไปสามสิบกว่าคน เสียหายยับเยิน"
เสิ่นเทียนจวินแอบแอบมองอู๋ไป๋อย่างไม่ให้สังเกต
แล้วเธอถามต่อ "คุณเพ่ย์ มีร่องรอยของคนสองคนนั้นหรือไม่"
เพ่ย์จิ้นกล่าวว่า "อีกคนนั้นสวมชุดสีเขียวคราม พลังฝีมือไม่ได้เลิศเลออะไร แต่ความเร็วน่าตกใจ เขาล่อพวกเราออกไป อีกคนหนึ่งใช้จังหวะนั้นแอบเข้าไปในแผงอัญเชิญ"
"สุดท้ายก็ต้องเป็นท่านผู้เฒ่าหม่าชื่อหมิงที่ลงมือ บาดเจ็บสาหัสคนชุดสีเขียวครามนั้น แต่สุดท้ายก็ยังหนีรอดไปได้"