อี้ฉีเฉินกวาดสายตาอันแหลมคมไปทั่วทุกคน
แล้วจึงเอ่ยขึ้นช้า ๆ “บ่อน้ำพุเชินฉื่อคือของขวัญที่เหล่าเทพมอบให้แก่เผ่าเทพปีกของเรา เป็นสิริมงคลอันยิ่งใหญ่ พวกเจ้าถูกคัดเลือกแล้ว เมื่อเข้าไปแล้วอย่าได้ทำให้พระคุณของเทพสูญเปล่า”
“เผ่าของเราและเผ่าหิมะ ล้วนเป็นผู้ที่เทพคัดเลือก เป็นผู้แทนของเทพ ผู้พิทักษ์แดนปีศาจแทนเหล่าเทศ เราคือลูกของเทพ ข้อนี้พวกเธอต้องจดจำให้มั่น”
“เมื่อเข้าไปแล้วอย่าเสียเวลา เพราะพวกเธอมีเวลาฝึกฝนเพียง 10 วัน...ครบ 10 วันจะถูกส่งกลับออกมาเอง”
อี้ฉีเฉินพูดจบก็มองไปที่เหวยเทียนเสี่ยว
“ประมุขเหวยมีอะไรจะเตือนอีกไหม?”
เหวยเทียนเสี่ยวยิ้ม มองไปที่ทุกคนแล้วกล่าวว่า
“คนของเผ่าหิมะเข้าบ่อน้ำพุเชินฉื่อเป็นครั้งแรก เมื่อเข้าไปแล้วขอความกรุณาช่วยดูแลด้วย ผมขอขอบคุณทุกท่านล่วงหน้า”
เหวยเทียนเสี่ยวพูดจบ อี้ฉีเฉินก็กล่าวต่อ
“ทุกท่าน ตามผมไปทำพิธีบูชาเทพ”
เผ่าเทพปีกทำเรื่องพิธีการได้อย่างครบครันจริง ๆ
อี้ฉีเฉินนำทุกคนไปกราบไหว้เทพรูปปั้นเหล่านั้น
พิธีบูชาเทพจบ อี้ฉีเฉินก็เริ่มเปิดบ่อน้ำพุเชินฉื่อ
แสงวาบในฝ่ามือของอี้ฉีเฉิน สิ่งสีเงินขาวชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้น
อู๋ไป๋มองไป
สิ่งในมือของอี้ฉีเฉินดูเหมือนจะเป็นป้ายบัญชา สลักรูปดวงตาที่ดูมีชีวิตชีวา
เมื่ออี้ฉีเฉินปลุกพลัง
ดวงตาบนป้ายบัญชายิงลำแสงสีเงินขาวออกมา
ทันใดนั้นอากาศกลางอากาศบิดเบี้ยว ไม่นานก็ปรากฏรอยแยกหนึ่ง
รอยแยกนั้นมีรูปร่างเหมือนดวงตามหาศาลที่ว่างเปล่า จ้องมองทุกคนอย่างเย็นชา ทำให้ร่างกายตึงเกร็งโดยไม่รู้ตัว
อี้ฉีเฉินกล่าวว่า “ประตูเปิดแล้ว ทุกคนเข้าไปได้”
แต่พอดีที่ทุกคนกำลังจะลงมือ พลังที่น่าสะพรึงกลัวพวงหนึ่งก็พวยพุ่งมาราวกับฟ้าถล่ม
อู๋ไป๋หันหัวมองไป
เห็นจุดดำกว่าสิบจุดปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้า ภายในไม่กี่ลมหายใจก็มาอยู่ตรงหน้าทุกคนแล้ว
ทุกคนตื่นตระหนก กลิ่นอายบนตัวคนกลุ่มนี้แข็งแกร่งเกินไป
แค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ทำให้เลือดลมในตัวคนอื่นปั่นป่วน
อี้ฉีเฉินกับเหวยเทียนเสี่ยวมองหน้ากัน แล้วก้มตัวคำนับพร้อมกันว่า
“ขอน้อมรับทูตเทพ”
คนกลุ่มนั้นกว่าสิบคนกวาดสายตาอันแหลมคมไปทั่วทุกคน