ถังถังกับเจ้ากลมน้อยพาอู๋ไป๋มาถึงหน้าป่าไม้หลังภูเขาเฟิ่งหมิง
“คุณพ่อ ต้าเฮยกับพวกมันอยู่ข้างใน เดี๋ยวหนูเรียกมันออกมาเลย”
อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ
เขาอยากรู้เหลือเกินว่าอีกฝ่ายเป็นใครกันแน่
“ต้าเฮย ต้าฮวา ต้าฮุยฮุย ออกมาเร็ว ๆ หนูจะแนะนำคุณพ่อให้รู้จัก”
ถังถังตะโกนลั่นเข้าไปในป่า
สักครู่ เสียงกิ่งไม้แห้งและใบไม้ถูกย่ำแตกก็ดังขึ้น
คิ้วดาบของอู๋ไป๋ขมวดขึ้นเล็กน้อย นี่ไม่ใช่เสียงฝีเท้าของคน
ทันทีที่เขากำลังจะใช้ญาณสำรวจ เงาดำสามตัวก็พุ่งออกมาจากป่า
หนึ่งคือหมาป่ายักษ์สีเทายาวกว่าสามเมตร
หนึ่งคือเสือลายพาดกลอนตัวใหญ่เท่าภูเขาเล็ก ๆ
และอีกตัวคือหมีดำยักษ์
สัตว์ดุร้ายทั้งสามยืนอยู่หน้าป่า จ้องมองอู๋ไป๋อย่างแผ่วเบา
อู๋ไป๋ขมวดคิ้ว ทำไมเขารู้สึกว่าสัตว์ทั้งสามตัวนี้คุ้นตาแปลก ๆ นะ?
ใช่แล้ว มันคือพวกมัน
อู๋ไป๋นึกออกแล้ว
ครั้งนั้นที่เขาไปแย่งไผ่หิมะไร้รอยกับเผ่ามังกรดำ เขาเคยเจอสัตว์ดุร้ายทั้งสามตัวนี้
ตอนนั้นเขาบาดเจ็บสาหัส สัตว์ดุร้ายทั้งสามยังเคยช่วยชีวิตเขาไว้
ตอนนั้นไผ่หิมะไร้รอยยังไม่สุก เขาอยู่กับสัตว์ทั้งสามมากกว่าครึ่งเดือน
ระหว่างนั้น เขายังใช้ปราณแท้จริงช่วยบำรุงร่างกายของพวกมัน และเคยให้พวกมันกินเนื้อสัตว์ดุร้ายที่อุดมด้วยพลังชี่
สัตว์ดุร้ายทั้งสามเกิดการกลายพันธุ์ ตอนนี้ตัวใหญ่กว่าเดิมมากกว่าหนึ่งเท่า
อู๋ไป๋แปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะได้เจอพวกมันที่นี่
“ต้าเฮย ต้าฮวา ต้าฮุยฮุย มานี่เร็ว ๆ นี่คุณพ่อของหนู”
เจ้ากลมน้อยโบกมือเรียก
สัตว์ทั้งสามวิ่งเข้ามา ดูท่าพวกมันยังจำอู๋ไป๋ได้ ศีรษะยักษ์ทั้งสามเอามาถูกายอู๋ไป๋
“คุณพ่อ พวกมันชอบคุณพ่อมากเลยนะ”
อู๋ไป๋ตบศีรษะยักษ์ทีละตัว “ไม่เจอกันนาน”
ถังถังถามอย่างสงสัย “คุณพ่อเคยเจอต้าเฮยกับพวกมันมาก่อนเหรอ?”
อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ “เคย เรื่องนานมากแล้ว”
สัตว์ดุร้ายทั้งสามเห็นอู๋ไป๋แล้วตื่นเต้นผิดปกติ
“ถังถัง เจ้ากลมน้อย พวกหนูรู้จักพวกมันได้ยังไง?”
ถังถังตอบว่า “ครั้งหนึ่งหนูกับเจ้ากลมน้อยเล่นซ่อนผ้า แล้วก็เจอพวกมันที่นี่”
“ตอนนั้นถังถังตกใจจะแย่ คิดว่าพวกมันจะกินหนูซะแล้ว”