รุ่งเช้าวันถัดมา
อู๋ไป๋ตั้งใจจะกลับไปราชธานีมารแดนตะวันตก ไม่คิดว่ายี่เซียวจะกลับมาพอดี
"ลูกน้องกราบท่านผู้บัญชาการ"
ยี่เซียวคุกเข่าข้างเดียวลงกราบ
อู๋ไป๋มองเขาแล้วยิ้ม "ดูท่านายจะมีข่าวดีมาบอกฉันสินะ"
"ลูกน้องทำภารกิจสำเร็จโดยไม่ทำให้ท่านผิดหวัง ตอนนี้สามแคว้นอยู่ในกำมือทั้งหมดแล้ว"
อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ
"ทำได้ดี"
"ขอบพระคุณที่ผู้บัญชาการให้เกียรติชม"
อู๋ไป๋พูดเรียบ ๆ "นายพากำลังพลกลับมาเท่าไหร่"
"ห้าล้านนาย ที่เหลืออีกสิบล้านประจำการข่มขู่สามแคว้น 180 เมืองและราชธานีมาร ถ้าผู้บัญชาการเต็มใจ สามารถขึ้นครองบัลลังก์จอมมารตนที่สามได้ทุกเมื่อ"
อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ "ทำได้ดี"
"เย่เซียว คราวนี้นายสร้างคุณูปการครั้งใหญ่ ฉันจะให้รางวัลตามผลงาน นายไปพักผ่อนก่อนเถอะ"
"ฉันต้องกลับไปราชธานีมารแดนตะวันตกสักครั้ง เรื่องอื่นค่อยว่ากันเมื่อฉันกลับมา"
"รับทราบ"
เมื่อเจอยี่เซียวเสร็จ อู๋ไป๋จึงพาซีเหมินยุนอี้ อาธีน่า และหมู่จิ่วโจวเดินทางไปราชธานีมารแดนตะวันตก
——หลายวันต่อมา กลุ่มอู๋ไป๋ก็มาถึงราชธานีมาร
ทุกคนเดินเข้ามาที่วังมาร
หลินตั้นจวง ถังเป่าเอ๋อร์ และเหลยมู่มู่ เมื่อเห็นอู๋ไป๋กับพวกกลับมา ต่างดีใจเต็มหัวใจ
มีเพียงชิงหลวนเท่านั้นที่นั่งอยู่บนหลังคา หน้าเศร้าหมอง สายตาไร้จุดโฟกัส ไม่มีใครรู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
"สามี ทำไมกลับมากะทันหันล่ะ"
อู๋ไป๋เหลือบมองชิงหลวนบนหลังคาแล้วพูดว่า "ฉันปรุงโอสถคืนวิญญาณเก้าทวัฏสำเร็จแล้ว"