อู๋ไป๋พาซีเหมินหยุนอี้และอาธีน่าเข้าไปในถ้ำ แล้วมุ่งหน้าลงไปเรื่อยๆ
พอลงไปได้ประมาณสองสามร้อยเมตร ทั้งสามคนรู้สึกว่าตรงหน้าเปิดกว้างขึ้นมาทันที
ใต้ดินแห่งนี้ช่างมีโลกอีกใบซ่อนอยู่จริงๆ เป็นถ้ำหินปูนธรรมชาติ แสงสีสันหลากหลายสวยงามเหลือเชื่อ
ทั้งสามคนลงสู่พื้น มองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
พื้นดิน กำแพงหิน เพดานถ้ำ ล้วนเป็นสีสันฉูดฉาด
ยิ่งไปกว่านั้น ใต้ดินกับข้างบนเป็นคนละโลกกันโดยสิ้นเชิง ข้างบนหนาวเหน็บจนเย็นยะเยือก ข้างล่างร้อนระอุราวกับหน้าร้อนเดือนสาม
"นี่มันอัญมณีหรือเปล่าเนี่ย?"
ซีเหมินหยุนอี้ก้มลงงัดหินก้อนหนึ่งขึ้นมา บีบด้วยมือ มันแตกออกทันที
อู๋ไป๋กลอกตา "นี่คือหินสีที่เกิดจากสภาพแวดล้อมพิเศษต่างหาก ล้างี้"
ซีเหมินหยุนอี้ทำหน้างอนๆ ลูบจมูกตัวเอง
อาธีน่าพูดเสียงเบา "ข้างล่างนี่ร้อนจัง ดูท่าปรมาจารย์ไฟใต้พิภพไม่ได้พูดโกหก ที่นี่มีโอกาสสูงมากที่จะมีไฟใจกลางโลกจริงๆ"
อู๋ไป๋พยักหน้าเล็กน้อย
ที่นี่ร้อนเกินไป ร้อนจนผิดปกติ
"คลื่นความร้อนดูเหมือนจะมาจากทางซ้าย ไปดูกันเถอะ!"
ซีเหมินหยุนอี้พุ่งตัวอย่างรวดเร็วไปทางซ้าย
อู๋ไป๋ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วตามไปกับอาธีน่า
"ไอ้โง่ นายช้าลงหน่อย ระวังอันตราย" อู๋ไป๋พูด
ข้างล่างนี้เหมือนกับแม่น้ำใต้ดินที่แห้งเหือด กว้างขวางมาก พูดอะไรก็มีเสียงสะท้อน
ซีเหมินหยุนอี้ไม่ได้ลดความเร็วลง "จะกลัวไปทำไม? อันตรายที่เราเจอมา มันน้อยหรือไง?"
อู๋ไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย