พลันที่นิ้วเรียวงามของหลินตั้นจวงยื่นออกและหุบเข้าหากันอย่างแรง
ตูม!
เย่เทียนเซี่ยวระเบิดกลายเป็นหมอกโลหิตทันที
เย่เทียนเซี่ยวดับสูญ
เจ้าแห่งทะเลทรายตะวันตกเปลี่ยนมือ
หลินตั้นจวงยืนตระหง่านบนหลังมังกรอสูร สีหน้าเยือกเย็นและหยิ่งยโส
"เย่เทียนเซี่ยวตายแล้ว จากนี้ไป ข้าคือเจ้าแห่งทะเลทรายตะวันตก"
เสียงดังกึกก้องสะท้านประหนึ่งฟ้าคำราม กังวานไปทั่วเมืองมาร
อู๋ไป๋คุกเข่าเพียงข้างเดียว "เจ้านายทรงพระเจริญ เจ้านายทรงอานุภาพ"
ซีเหมินอวิ๋นอี้และคนอื่นๆ จำเป็นต้องแสดงความจงรักภักดี คุกเข่าลงเพียงข้างเดียวและโห่ร้องว่า เจ้านายทรงอานุภาพ
เย่อู๋จี๋มีสีหน้าซับซ้อน ถอนหายใจอย่างเวทนา
ไม่คิดเลยว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้ เย่เทียนเซี่ยวแหลกสลายไปในพริบตา
เขาค่อยๆ คุกเข่าลงและร้องว่า "ข้าน้อยขอเข้าเฝ้าใต้ฝ่าบาท ขอถวายพระพรใต้ฝ่าบาท"
เขาต่อให้โง่แค่ไหนก็รู้ดีว่าตอนนี้ใครเป็นนายแห่งทะเลทรายตะวันตก
ในชั่วขณะนี้ เขาก็ได้ตระหนักอย่างชัดเจนว่าตนโชคดีเพียงใด
อย่างน้อยที่สุด เขาก็ยังมีชีวิตอยู่
มุมปากของอู๋ไป๋ยกขึ้นเล็กน้อย การไว้ชีวิตเย่อู๋จี๋ นี่คือหนึ่งในเหตุผล
เมื่อเย่อู๋จี๋คุกเข่าลงแล้ว ยังมีใครในวังมารกล้ายืนอยู่อีก?
ทั่วทั้งเมืองหลวงมาร ผู้คนและอสูรต่างคุกเข่าลงทั้งหมด โห่ร้องข้าเข้าเฝ้าใต้ฝ่าบาท
เสียงกึกก้องสนั่นหวั่นไหว
หลินตั้นจวงยกมือเรียวขึ้นเบาๆ "ลุกขึ้นได้"
พายุบนฟ้าหยุดนิ่ง มังกรอสูรหายวับไป
หลินตั้นจวงเก็บกดอำนาจบารมีบนร่าง ค่อยๆ ลอยลงมาจากกลางอากาศ
อู๋ไป๋และคนอื่นๆ รู้สึกตื่นเต้นอย่างห้ามไม่อยู่จริงๆ