“จะมีใครมาแก้แค้นให้นาย? ฉันไม่เชื่อหรอก นายเป็นได้แค่หมากของพวกเขาตัวหนึ่ง นายตายไปอาจจะไม่มีใครจำได้ด้วยซ้ำ”
ซีเหมินอวิ๋นอี้พูดด้วยความหยิ่งผยอง
พูดจบ กระบี่ก็แทงลงศีรษะเชียนเมียนอย่างสะอาดเด็ดขาด คมกริยาระเบิดจนจิตวิญญาณของมันกระจัดกระจายไปพร้อมกัน
เชียนเหมี่ยนตายแล้ว ร่างแท้จริงปรากฏออกมา เป็นจิ้งจอกขนเหลืองยักษ์ที่มีความยาวลำตัวกว่าร้อยจ้าง
อู๋ไป๋ทำการปลุกเสกมันทันที
เพลิงเทียนสามพันดูดกลืน หลอมมันจนกลายเป็นแก่นทองหนึ่งเม็ด
“เม็ดที่ 14 แล้ว เชียนเมียนเป็นขั้นครึ่งจุน เม็ดนี้เทียบเท่าสองเม็ด”
กล่าวคือตอนนี้อู๋ไป๋มีเทียบเท่าแก่นทองถึง 15 เม็ด
เหลืออีก 5 เม็ด ก็จะสามารถหลอมยาเลือดจักรพรรดิ ช่วยให้เชียวชิงและซีเหมินอวิ๋นอี้ก้าวเข้าสู่ขั้นจักรพรรดิได้
จัดการเชียนเมียนเสร็จแล้ว
ต่อมา อู๋ไป๋ย้ายทั้งสองคนพร้อมเชียวเฟยที่หมดสติเข้าไปในโลกชังเสี่ย
อู๋ไป๋ตรวจสภาพเชียวเฟย แล้วใช้ยาวิเศษบำรุงรักษาจิตวิญญาณของเธออีกรอบ
“เจ้านาย คนนี้คือเชียวเฟยตัวจริงใช่ไหม?”
เชียวกวยถามขึ้นมาลอย ๆ
อู๋ไป๋สะดุ้ง “น่าจะไม่ผิด”
“ฉันเดาว่าระหว่างเทพประมุขน่าจะเกิดความขัดแย้งกัน เรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนจบมีแต่เสินอินกับเชียนเมียนที่เข้าร่วม และตั้งใจจะโยนความผิดให้ชานเสี่ย ฉันเดาว่าชานเสี่ยไม่รู้เรื่องเลย”
“การต่อสู้ในปีนั้น ตั้นจวงล่มสลาย นายถูกผนึก เชียวไต้ได้รับการช่วยเหลือจากฉู่ซื่น ส่วนเชียวเฟยตกไปอยู่ในมือของเสินอิน”