อู๋ไป๋จ้องมองไป๋ซืออี้อย่างเย็นชา ก่อนเอ่ยต่อ
"ตอนนั้น พวกเราเดินทางมากันหกคน บวกกับยอดฝีมือแห่งลัทธิจักรพรรดิแห่งความมืดอีกหลายร้อยคน ในนั้นมีถึงขั้นเซียนลึกลับมากกว่า 50 คน และยังมีผู้แข็งแกร่งระดับเซียนลึกลับฟ้าเก้าชั้นนั่งรองรับอยู่อีกหลายคน"
"แผนของพวกเราตอนนั้นคือ ฝั่งเรารับหน้าที่จับครอบครัวของอู๋ไป๋ ส่วนพวกเขารับหน้าที่แย่งชิงพลังชีวิตของสรรพชีวิตนับพันล้านบนโลกใบนี้"
"แต่ยังไม่ทันที่พวกเราจะลงมือ ชายชราชุดดำก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน หนึ่งฝ่ามือ ใช้เพียงหนึ่งฝ่ามือ ผู้เฒ่าแห่งสำนักหมิงตี้หลายร้อยคนกลายเป็นเถ้าธุลีไปพร้อมกันในทันที"
คนที่อยู่ในที่นี้ต่างแสดงสีหน้าตกตะลึงกันถ้วนหน้า
หนึ่งฝ่ามือ ฆ่าผู้แข็งแกร่งไปหลายร้อยคน ทั้งที่ในนั้นยังมีผู้แข็งแกร่งระดับเซียนลึกลับจำนวนมากด้วย ช่างน่าขนลุกเหลือเกิน
อู๋ไป๋โมโหหนัก "ในที่สุด ผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นระดับเซียนลึกลับฟ้าเก้าชั้นก็พาพวกเราหลบหนีออกมาได้ด้วยการเสี่ยงชีวิต"
"พวกคุณคิดว่าพวกเขาใจดีงั้นรึ ผิดแล้ว เพราะพวกเราคือคนจากแดนเทพ พวกมันต้องการเอาพลังชีวิตของพวกเราไปรักษาบาดแผลให้จักรพรรดินรก"
"ในที่สุดพวกเราก็ถูกนำตัวไปยังดาวเทียนอู่ จิงเจ้าและคนอื่นถูกคนจากสำนักหมิงตี้แย่งพลังชีวิตไปจนหมดสิ้น กลายเป็นซากมัมมี่ ถ้าไม่ใช่อาจารย์ของฉันมาถึงทันเวลา จุดจบของฉันคงไม่ต่างจากพวกเขา"
"ไป๋ซืออี้ คุณมีอะไรจะแก้ตัวไหม?"
ไป๋ซืออี้หน้าเสียตกใจสุดขีด ไม่คิดเลยว่าการเดินทางครั้งนี้ของเสินลั่วจะอันตรายถึงเพียงนี้
"สหายธรรมะเสินลั่ว ผมขอโทษจริง ๆ ผมยอมรับผิด เรื่องนี้ผมมีความรับผิดชอบอย่างแน่นอน"