อู๋ไป๋หาที่พักได้โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง สามคนพักอยู่ที่นั่นชั่วคราว
การค้าขายที่นี่เป็นของเผ่าหิมะทั้งนั้น ตาแก่สองคนนั้นตามมาถึงที่ ก็ไม่กล้าลงมือในโรงเตี๊ยม
"ท่านอู๋ ท่านว่าให้สำนักเต๋าส่งเรามาที่นี่ หรือว่าเพื่อขึ้นแท่นประหารมาร"
ในห้องของอู๋ไป๋ ซีเหมินอวิ้นอี้หมุนกาน้ำชาในมือเล่น พลางเอ่ยถามไปตามอารมณ์
อู๋ไป๋ส่ายหน้าเล็กน้อย
"ข้าว่ามากกว่า เขาต้องการให้เราช่วยเผ่ามาร"
"อะไรนะ"
ซีเหมินอวิ้นอี้มองอู๋ไป๋อย่างตกตะลึง "สมองท่านเจ้าสำนักเต๋าถูกขาผู้หญิงหนีบจนเสียไปแล้วหรือไง"
อู๋ไป๋ "......"
"ถ้าสมองเขาไม่ได้มีปัญหา แล้วจะให้เราช่วยเผ่ามารทำไม"
อู๋ไป๋นิ่งไปครู่หนึ่ง "เพราะชาติก่อนของภรรยาข้า"
ซีเหมินอวิ้นอี้สงสัย "นี่มันเกี่ยวอะไรกับชาติก่อนภรรยาท่าน"
"ชาติก่อนของภรรยาข้า คือจักรพรรดินีมาร เสียเยว่"
ซีเหมินอวิ้นอี้ตกใจจนเกือบทำกาน้ำชาในมือหล่นลงพื้น
เสี่ยวกวยกระพริบตาโตปริบ ๆ ถามอย่างตื่นเต้น
"นายท่าน เจ้าพบนายหญิงแล้วหรือ"
"เป็นเรื่องบังเอิญที่ได้พบเจอ"
"นายหญิงสบายดีไหม เสี่ยวกวยไม่ได้พบนางเสียนานแล้ว"
ซีเหมินอวิ้นอี้โบกมือ "พวกเจ้าสองคนเดี๋ยวก่อน ข้าหัวสมองมันตื้อไปหมด"
"ท่านอู๋ ชาติก่อนของภรรยาท่านคือจักรพรรดินีมารหรือ"
อู๋ไป๋พยักหน้า
"ชาติก่อนท่านเป็นเทพสูงสุดแห่งแดนทวยเทพ แต่ภรรยาท่านเป็นจักรพรรดินีมาร รักระหว่างเทพกับมาร นี่มันเหลวไหลเกินไปแล้วนะ"
อู๋ไป๋ยักไหล่ "ข้าเองแรก ๆ ก็ไม่เชื่อ แต่ความจริงมันก็เป็นเช่นนั้น"