ฉู่สุนยื่นมือเรียกออกมา หม้อศักดิ์สิทธิ์สี่สัตว์ทั้งสองใบพุ่งตรงมาหาพร้อมกัน
พอกระถางสี่เทพถูกฉู่สวินเก็บไป กิเลนเพลิงก็ไม่อาจกดข่มจ้านหมิงเอาไว้ได้อีกแล้ว!
"ว้ายเวอ จอมมารฉู่ แกนี่มันโหดเลือดเย็นชะมัด!"
กิเลนเพลิงโกรธจัดกรีดร้องด่าออกมา
เมื่อไม่มีกระถางสี่เทพ ค่ายกลใหญ่ก็ใกล้จะพังทลาย จ้านหมิงกำลังจะหลุดพ้นออกมาให้เห็นอยู่รอมร่อ
ฉู่สุนตะโกนบอกอู๋ไป๋ว่า "โยนคนนั้นมาให้"
อู๋ไป๋ใช้เท้าเตะร่างเปียกปื้นเหมือนโคลนตมของตี้หลิงกระเด็นไปหาฉู่สุน
ในเวลาเดียวกัน ฉู่สุนคว้าอู๋เต่าที่ถูกตีพังจนซ้ำเติม แล้วทิ้งลงไปในหม้อศักดิ์สิทธิ์สี่สัตว์ทันที
หม้อศักดิ์สิทธิ์สี่สัตว์ล้อมรอบด้วยแสงม่วงระยับ ดูดตี้หลิงที่พุ่งเข้ามาหายลงไปด้วย
หม้อหยินอยู่ด้านล่าง หม้อหยางอยู่ด้านบน
ปากหม้อทั้งสองประกบกันโดยตรง กลายเป็นพื้นที่ปิดสนิท ขังอู๋เต่ากับตี้หลิงเอาไว้ข้างในจนไม่มีทางออก
"อู๋ไป๋ ที่นี่ฝากไว้กับฉัน ส่วนจ้านหมิงให้แกจัดการ"
อู๋ไป๋โบกมือ เปลวเพลิงม่วงสยองพวยพุ่งออกมา ท่วมหม้อศักดิ์สิทธิ์สี่สัตว์จนมิด
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่เหมือนมีชีวิตขึ้นมาจริง ๆ พากันวนเวียนโฉบเฉี่ยวรอบหม้ออย่างคลั่งไคล้
ข้างในหม้อ ดังเสียงร้องโหยหวนระทมทุกข์ขึ้น!
"บึ้ม!!!"
เสียงระเบิดดังสนั่น
ม่านเจิ้นใหญ่แตกสลาย
กิเลนเพลิงกับพวกถูกแรงระเบิดเหวี่ยงกระเด็นออกไป
จ้านหมิงหลุดออกมาได้
"พวกแกเหล่าตัวดี กล้าคิดขังฉันเอาไว้ฆ่า หาที่ตาย!"
"เผาะ!!!"
จ้านหมิงวางอวดอวัยวะขนาดไหนเมื่อวินาทีก่อน วินาทีต่อมาก็อนาถเช่นนั้น
อู๋ไป๋กำกิ่งไม้ไว้ในมือ รอเขาอยู่นานแล้ว