"ไอ้เฒ่าอู๋ เมื่อกี้ทำเทพได้ไม่เลวนี่ มีวาสนาครึ่งหนึ่งของข้า"
พอเข้าไปในกระโจมใหญ่ ซีเหมินอวิ๋นอี้พลางสำรวจรอบ ๆ พลางพูดยิ้ม ๆ
อู๋ไป๋กลอกตาใส่: "ไม่กล้าหรอก เรื่องทำเทพน่ะ ถ้าแกบอกว่าเป็นที่สอง ไม่มีใครกล้าเป็นที่หนึ่งหรอก แกเก่งกว่า ข้าไม่กล้าเทียบกับแก"
"อย่าเกรงใจไปเลย แกมีวาสนาครึ่งหนึ่งของข้าแล้วนะ"
อู๋ไป๋: "..."
นี่มันนึกว่าข้าชมมันจริง ๆ หรือไง?
"แต่พูดจริง ๆ นะ ครั้งนี้รับช่วงต่อกองทัพต้าฮวง ง่ายกว่าที่ข้าคิดไว้มาก"
อู๋ไป๋พูดเสียงหนักแน่น: "เรื่องนี้ยังต้องขอบคุณโหมวซิงเยว่ ถ้าไม่ใช่เพราะนางช่วยดันโดยไม่ได้ตั้งใจ ทำให้เราจัดการเย่เทียนเสียงได้ง่าย ๆ เรื่องคงไม่ราบรื่นขนาดนี้"
"แต่พวกเจ้าก็เห็นแล้ว กองทัพต้าฮวงระเบียบวินัยหย่อนยาน สะสมปัญหามานานมาก อยากจะเปลี่ยนแปลงไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องใช้ความคิดกันหน่อย"
"อีกอย่าง การใช้กำลังปราบปรามยากจะยั่งยืน ดังนั้นพวกเราต้องรีบสร้างผลงานออกมา"
ซีเหมินอวิ๋นอี้ถามด้วยความสงสัย: "เจ้าคิดจะทำอะไร?"
"เรื่องพวกนี้ค่อยว่ากันทีหลัง ตอนนี้เปลี่ยนระเบียบวินัยและภาพลักษณ์ทหารก่อน กองทัพต้าฮวงละเลยการฝึกมานาน ระเบียบวินัยหย่อนยาน ปัญหามากมายเกินไป ต้องแก้ไข"
อู๋ไป๋พูดพลางหยิบกระดาษกับพู่กันขึ้นมา เริ่มเขียนอย่างรวดเร็ว
ซีเหมินอวิ๋นอี้เข้าไปใกล้ ถามด้วยความสงสัย: "นี่เจ้าเขียนกฎระเบียบทหารหรือ?"
อู๋ไป๋พยักหน้า
"เจ้าก็รู้เรื่องพวกนี้ด้วย?"
"ไม่รู้ แต่ยืมใช้ได้"
ซีเหมินอวิ๋นอี้เข้าไปดูสิ่งที่อู๋ไป๋เขียน พลางอ่าน: "ข้อหนึ่ง เชื่อฟังอย่างไม่มีเงื่อนไข ข้อสอง ห้ามหาเหตุผลข้าง ๆ คั่ว ๆ ข้อสาม หลักเกียรติยศ ข้อสี่ จิตวิญญาณทีม ข้อห..."