ชิงหลวนและซีเหมินอวิ้นอี้โกรธไม่น้อย
จับพิรุธของอู๋ไป๋ไม่ได้ แถมยังถูกด่าเสียยกใหญ่
แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ไม่มีหลักฐานว่าคนที่นอนหลับอยู่บนหลังคาเมื่อคืนนี้ จะเกี่ยวข้องกับอู๋ไป๋
กินข้าวเช้าเสร็จ
อู๋ไป๋มาที่ตำหนักมารราชา
หลินตั้นจวงสั่งให้คนรับใช้ถอยออกไป
"ที่รัก ตอนนี้สามอาณาเขตอยู่ในกำมือเราแล้ว แต่สามอาณาเขตขาดเจ้าเมืองที่มีความสามารถ เธอว่าใครเหมาะสม?"
เมื่อคืนตั้งใจจะคุยเรื่องนี้กับหลินตั้นจวง แต่ห่างกันแป๊บเดียวก็คิดถึงกันเหลือเกิน เลยไม่มีโอกาสได้พูด
หลินตั้นจวงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้นว่า "เรื่องนี้สำคัญมาก ต้องหาคนที่มีความสามารถและจงรักภักดี"
อู๋ไป๋พยักหน้าเล็กน้อย
"ที่รัก เธอว่าโมเยียนเป็นยังไง?"
อู๋ไป๋ชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าหลินตั้นจวงจะแนะนำโมเยียน
โมเยียนถูกหลินตั้นจวงลงสัญญาเส้นเลือดไว้ และเป็นคนที่ตามมาจากโลกมนุษย์สู่แดนมารมืด
แต่ตั้งแต่มาถึงแดนมารมืด เขาก็อยู่ที่ซีหวงตลอด ติดตามหลินตั้นจวง อู๋ไป๋ไม่ค่อยได้เจอเขา
หลินตั้นจวงพูดว่า "ที่รัก ฉันแนะนำโมเยียน เพราะเขารู้ความลับของเรา ใช้เป็นคนติดต่อเราได้"
"สุดท้ายเราก็ต้องกลับโลกมนุษย์ ถ้าแดนมารมืดเกิดเรื่องใหญ่ โมเยียนจะได้แจ้งเราได้ทันที"
"อีกอย่าง ตลอดปีกว่าๆ ที่มาถึงแดนมารมืด โมเยียนจงรักภักดีมาตลอด เชื่อใจได้"
อู๋ไป๋คิดตาม ก็เห็นว่าเรื่องที่หลินตั้นจวงพูดมีเหตุผล
"ได้ ตามที่เธอว่า แต่โมเยียนวิชาเพลิงอ่อนไปหน่อย ฉันจะส่งเย่เซียวไปช่วยเหลือเขา"