หลินตั้นจวงเล็มเส้นผมประปรายข้างใบหูแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ฉันกำลังคิดว่า ถ้าเซี่ยวหลี่ส่งฉันมาถึงทวีปเทพเผ่าได้ แล้วจะส่งพวกเรากลับโลกได้ด้วยหรือไม่"
ดวงตาของอู๋ไป๋กับอีกสองคนสุกใสขึ้นทันที
ทุกคนหันไปมองเซี่ยวหลี่
เซี่ยวหลี่มองพวกเขาด้วยหน้าตาเซ่อซ่า
"เสี่ยวหลี เจ้าหนูช่วยพาพวกเรากลับโลกได้ไหม"
อู๋ไป๋ถาม
เซี่ยวหลี่มองอู๋ไป๋ด้วยสีหน้างงเต๊ก ไม่รู้ว่าเข้าใจหรือเปล่า
อู๋ไป๋ฝืนยิ้ม "ดูท่าไม่ได้สินะ เสี่ยวหลี่ส่งเธอมาที่ทวีปเทพเผ่าได้ เพราะฉันอยู่ที่นี่ เจ้าหนูตามกลิ่นอายของฉันมา"
"เจ้าหนูไม่เคยไปโลกมาก่อน แถมไม่รู้จักใครบนโลกเลยสักคน"
ทุกคนต้องผิดหวังกันบ้าง... ที่ที่อู๋ไป๋พูดก็ไม่ได้ไร้สาระ
ซีเหมินอวิ๋นอี้พูดว่า "เก่าอู๋ ด้วยระดับการบำเพ็ญตอนนี้ของพวกเรา น่าจะเดินทางข้ามแดนดาวได้สบายแล้วใช่ไหม"
อู๋ไป๋ส่ายหัว "แม้จะทำได้ พวกเราก็กลับไม่ได้อยู่ดี... เธอรู้พิกัดของโลกหรือเปล่า ท้องฟ้าดาวระยับกว้างใหญ่ไพศาล รอจนเจอโลก ไม่รู้ต้องรอกันถึงปีไหนเดือนไหน"
ซีเหมินยุนอี้หุบหน้าหุบตา "ฉันนึกว่าจะได้เจอเซี่ยวหยาของบ้านเราซะอีก"
ดวงตาอู๋ไป๋เบิกแคบลงเล็กน้อย "คำนวณดูแล้ว ซูสกับอาธีน่าก็ใกล้จะปรากฏตัวแล้วเหมือนกัน"
อู๋ไป๋เกิดไอเดียขึ้นมาทันที
เขาหยิบภาพถ่ายครอบครัวออกมา ชี้ให้เซี่ยวหลี่ดู
"เสี่ยวหลี เจ้าหนูหาคนในรูปนี้เจอได้ไหม"
เซี่ยวหลี่เคยเห็นภาพนี้แล้ว เจ้าหนูยื่นนิ้วเนียนขาวชี้ที่ถังถังกับเซี่ยวถวนจื่อในภาพ แล้วยิ้มแฉ่งอย่างมีความสุข
คงกำลังบอกว่า สองคนนี้หน้าตาเหมือนเจ้าหนูเป๊ะ ๆ เลย
เมื่อก่อนเซี่ยวหลี่ก็เพิ่งเห็นภาพถ่ายของถังถังกับเซี่ยวถวนจื่อเท่านั้น ก่อนจะกลายเป็นร่างแบบนี้
"เสี่ยวหลี หาสองคนนี้เจอได้ไหม"
คราวนี้เซี่ยวหลี่ส่ายหัวน้อย ๆ แทน
ทุกคนผิดหวัง ดูเหมือนเซี่ยวหลี่ก็ไม่ได้เรื่องเช่นกัน