หลินตั้นจวงยิ้มบาง ๆ แล้วแย่งเสี่ยวหลีกลับมาอย่างหมั่นไส้
อู๋ไป๋คลึงจมูกอย่างเซ็ง ๆ ยั่วไม่ได้นะ เมียตอนนี้จะเป็นครึ่งก้าวจักรพรรดิแล้ว เขาสู้ไม่ไหว
ที่สำคัญคือหลินตั้นจวงรู้เรื่องที่เขารังแกเธอในชาติก่อน บางทีอาจคิดหาทางจัดการเขามานานแล้วก็ได้
ลูกผู้ชายย่อมยืดหยุ่นได้ อู๋ไป๋ตัดสินใจซ่อนเร้นไว้ก่อน
“เล่ามาเร็ว ๆ เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
อู๋ไป๋นั่งลงกับพื้น เล่าเรื่องคร่าว ๆ รอบหนึ่ง!
“จักรพรรดิเจิ้นหนิงเทียน ฉู่มู่ ตัวละครในตำนานพวกนี้ปรากฏตัวกันหมด......แต่ที่สำคัญที่สุดคือตัวนายไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”
พูดจบ หลินตั้นจวงก็หันไปมองต้นไม้หมื่นภพ
“คิดไม่ถึงเลยว่าต้นไม้นี้จะมีที่มายิ่งใหญ่ขนาดนี้”
อู๋ไป๋กลับมองไปที่เสี่ยวหลี แล้วพูดว่า “ต้นไม้หมื่นภพ แม้แต่ฉู่สวินกับฉินมู่ยังสัมผัสตำแหน่งมันไม่ได้ แต่เสี่ยวหลีหาเจอได้ง่าย ๆ นายไม่อยากรู้อัตลักษณ์ของเสี่ยวหลีเลยเหรอ”
“นายสงสัยว่าเสี่ยวหลีเกี่ยวข้องกับหมื่นภพเหรอ”
“ไม่ใช่สงสัย แต่แน่ใจ”
“แล้วเธอจะเกี่ยวข้องกับต้นไม้หมื่นภพอะไรได้”
อู๋ไป๋ลังเลครู่หนึ่ง ก่อนพูดว่า “ตอนที่เถี่ยฉุยเจอเสี่ยวหลีครั้งแรกเคยบอกว่า เสี่ยวหลีคือจิตวิญญาณที่แปลงร่างเป็นมนุษย์ แม้แต่เถี่ยฉุยเองยังทำไม่ได้......ฉันสงสัยว่าเสี่ยวหลีคือภูตต้นไม้หมื่นภพ”
หลินตั้นจวง: “......."
เธอก้มมองเสี่ยวหลีน้อยในอ้อมอก เสี่ยวหลียิ้มหวานให้เธอ
อู๋ไป๋พูดต่อ “ต้นไม้หมื่นภพก็เป็นของฉันแต่แรก การที่เราเจอเสี่ยวหลี ไม่น่าจะใช่เรื่องบังเอิญ......เจ้าตัวเล็กนี้อาจตั้งใจมาหาฉันก็ได้”
“ตอนเราเจอเสี่ยวหลีครั้งแรก เธอก็เหมือนกระดาษเปล่า พูดไม่ชัดด้วยซ้ำ แต่กลับแข็งแกร่งสุดล้ำ......ข้อบ่งชี้มากมายบอกว่าที่มาของเธอไม่ธรรมดา”