ฟังเสียงร้องโหยหวนของซีเหมินอวิ๋นอี้ อู๋ไป๋ถึงได้เข้าใจสถานการณ์ ทั้งขำทั้งโมโห
แต่สองคนนี้ดันเอาแดนชีวิต-ความตายของเขามาเป็นส้วม นี่มันน่าถีบจริง ๆ!
ฟังเสียงท้องร่วงจากอีกฟากของเนินเขา อู๋ไป๋ก็ปิดจมูกแล้ววิ่งหนี
กลับมาแล้ว อู๋ไป๋ลองศึกษาใบชาที่ชงจากใบกล้วยไม้มังกรเสวียนซวงดู
น้ำชานี้หอมกรุ่นสดชื่น ซึมซ่านเข้าสู่หัวใจ เป็นของดีไม่มีผิด
เขาไม่เชื่อว่าหนิงเทียนจะให้ใบไม้ที่มีพิษมา
ใบกล้วยไม้มังกรเสวียนซวงนี้ต้องมีประโยชน์ต่อพลังฝึกปรือแน่... สถานการณ์ของเสี่ยวชิงกับซีเหมินอวิ้นอี้แบบนี้ต้องเป็นผลข้างเคียงบางอย่าง
อู๋ไป๋ยกน้ำชาที่พออุ่น ๆ ขึ้นดื่มรวดเดียว!
น้ำชาเข้าร่าง ปราดเปรียวกลายเป็นพลังงานน่ากลัวซัดส่ายไปทั่วร่าง ไหลทะลักเข้าสู่แขนขาและกระดูกทุกส่วน ทุกรูขุมขน
อู๋ไป๋รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า พลังงานเหล่านี้กำลังบ่มเพาะทุกเซลล์ในร่างกายอย่างรวดเร็ว หลอมกระดูกและเส้นเอ็น สุดท้ายกลายเป็นกระแสเชี่ยวกรากไหลสู่ทะเลพลัง
แต่พลังนี้เย็นเกินไป ทำให้ท้องเขาปั่นป่วน รู้สึกอยากเข้าห้องใหญ่
อู๋ไป๋รีบเร่งเปลวเพลิงสามพันอัคคี สักพักความรู้สึกนี้จึงค่อย ๆ หายไป
“อย่างนี้นี่เอง”
อู๋ไป๋ยิ้มออกมา เขาเดาไม่ผิดเลย อาการท้องร่วงเป็นแค่ผลข้างเคียงเล็กน้อยหลังกินเข้าไป
แต่ที่ซีเหมินอวิ๋นอี้พูดก็ไม่ผิด หนิงเทียนคนแก่นี่ ไม่ใช่ของดีอะไรเลย
เขารู้ชัดว่าใบกล้วยไม้มังกรเสวียนซวงมีผลข้างเคียง แต่ไม่ยอมเอ่ยถึงเลยสักคำ
“สมกับเป็นเฒ่าจิ้งจอกทั้งนั้น”
อู๋ไป๋ยิ้มขมขื่นพึมพำ เขากับซีเหมินอวิ๋นอี้ร้องรำทำเพลงกันหาประโยชน์จากหนิงเทียน... หนิงเทียนดูเหมือนจำยอมให้พวกเขาเอาเปรียบ แต่ลับหลังก็เล่นงานพวกเขากลับ
พวกคนที่โด่งดังมานานนี่ สมองคนละสิบชั้นจริง ๆ