เจียงอิ้งเยว่ยังไม่ทันพูดอะไร ซีเหมินอวิ้นอี้ก็ไม่ยอมก่อน
“ท่านอู๋ นี่มันเกินไปแล้วนะ คุณหนูหลินยังอยู่ที่นี่ ท่านมีอะไรจะคุยกับหุบเขาเจียงถึงคุยที่นี่ไม่ได้?”
เสน่ห์ของอู๋ไป๋นั้นมากเกินไป จะปล่อยให้ผู้หญิงอยู่กับเขาตามลำพังเด็ดขาด นี่เป็นข้อตกลงร่วมกันที่ซีเหมินอวิ้นอี้และเฉินฟ่างต๋าหมิงบรรลุ
ถ้าอู๋ไป๋เป็นคนเจ้าชู้ ตอนนี้เขาคงมีเมียและอนุเป็นกองแล้ว
อู๋ไป๋ขมวดคิ้ว:“ไอ้โง่ อย่ามาก่อกวน”
เจียงอิ้งเยว่นิ่งเงียบคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าเล็กน้อย
“จอมยุทธ์จักรพรรดิ เชิญตามข้ามา”
อู๋ไป๋ลุกขึ้นยืน หันไปพูดกับหลินตั้นจวง:“คุณภรรยา ผมกลับมาเร็ว ๆ นี้”
“อื้ม!” หลินตั้นจวงยิ้มนุ่มนวล
พออู๋ไป๋ตามเจียงอิ้งเยว่ออกไป ซีเหมินอวิ้นอี้ก็ยกมือทาบหน้าผาก มองหลินตั้นจวงแล้วพูดด้วยความเจ็บปวดใจ:“คุณหนูหลิน เธอนี่ใจกว้างเกินไปแล้วนะ เสน่ห์น่าตายนั่นของไอ้อู๋เธอก็รู้ดีไม่ใช่หรือ”
หลินตั้นจวงยิ้มเรียบ ๆ:“เขาไม่เหมือนนาย”
“ฉัน...” ซีเหมินอวิ้นอี้รู้สึกผิดเล็กน้อย “ฉันทำอะไร? ขงจื๊อยังบอกเลย การกินดื่มกับเซ็กซ์คือธรรมชาติของมนุษย์”
ถังเป่าเอ๋อร์ดูถูก:“ของนายนั่นมันใช่เซ็กซ์ตามธรรมชาติหรือ? นั่นมันเซ็กซ์จนเป็นนิสัย ผีหิวกระหายในเรื่องเซ็กซ์ แถมยังไม่เลือกหน้าอีก”
ซีเหมินอวิ้นอี้เหลือบมองสาวใช้ชุดชมพูข้าง ๆ แล้วพูดตะกุกตะกัก:“เป่าเอ๋อร์ อย่ามาทำลายชื่อเสียงฉันได้ไหม? ใคร ๆ ก็รู้ว่าฉันเป็นสุภาพบุรุษซื่อสัตย์รักษาคำพูด เด็กหนุ่มผู้งดงามไร้ที่ติ”
“แหวะ...” ถังเป่าเอ๋อร์ทำท่าจะอ้วกอย่างไม่ไว้หน้า