งานล่าสัตว์ประจำปี ผู้บัญชาการของทั้งเจ็ดแดนต่างต้องเดิมพันรางวัลกัน
ใครล่าสัตว์ทะเลได้ตัวที่แข็งแกร่งและดุร้ายที่สุด คนนั้นคว้าชัยเป็นอันดับหนึ่ง และรางวัลเหล่านั้นก็เป็นของเขาทั้งหมด
โม่ซิงเยว่ใจดำพอ ๆ กัน เดินหน้าหยิบวัตถุศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดออกมาเป็นรางวัลซะเลย
"ผู้บัญชาการโม่ก็ใจกว้างจริง ๆ"
เย่ตี้ชิวยิ้มแฉ่งพูด แล้วมือเปล่งแสงวาบ หอกมารกระบานปรากฏขึ้น
"หอกมารของฉันนี่แม้จะสู้ดาบของผู้บัญชาการโม่ไม่ได้ แต่ก็อยู่ในระดับศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน เอามันมาเป็นรางวัลละกัน"
เย่หลินเจียงเห็นดังนั้น พลิกฝ่ามือ แสงขาวกะพริบ
พัดขาวหยกใบหนึ่งปรากฏบนโต๊ะ
อู๋ไป๋กับซีเหมินอวิ๋นอี้มองหน้ากัน
พัดขาวหยกใบนี้ เหมือนกับของซีเหมินอวิ๋นอี้ราวกับแกะมาจากพิมพ์เดียวกัน
นับตั้งแต่พัดขาวหยกของซีเหมินอวิ๋นอี้ถูกหลินตั้นจวงทำลายไป เขาก็ไม่มีอาวุธที่ถนัดมืออีกเลย
"พัดใบนี้ โครงพัดสร้างจากกระดูกเจียวหลงใต้ทะเลลึกที่ฝึกตนมาเกินพันปี ส่วนผืนพัดทำจากหนังเจียวหลง นับเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์อีกชิ้นหนึ่ง"
ดวงตาของซีเหมินอวิ๋นอี้ลุกวาว พัดใบนี้มีคุณภาพสูงกว่าใบเดิมของเขาไม่ต่ำกว่าหนึ่งระดับ
"เฮ้ย คุมตัวเองหน่อย!"
อู๋ไป๋กระซิบเตือน ไอ้นี่น้ำลายจะไหลยาวถึงพื้นแล้ว
"ลุงอู๋ ฉันขอพัดใบนี้"
อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ
"วางใจเถอะ เป็นของนายแน่นอน ฉันพูดเอง"
ต่อจากนั้น ผู้บัญชาการคนอื่น ๆ ก็หยิบรางวัลของตัวเองออกมา