วันรุ่งขึ้น
ในช่วงสาย อู๋ไป๋ ซีเหมินอวิ๋นอี้ และเหลยหมู่หมู่ เตรียมตัวเดินทางไปยังเมืองหนานซี
เมื่อรู้ว่าอู๋ไป๋ไม่มีเงิน ซีเหมินอวิ๋นอี้ก็ใจป้ำเป็นพิเศษ ควักกระเป๋าจองตั๋วเฟิร์สคลาสสามที่นั่ง
อู๋ไป๋รู้ดีว่าเป็นเพราะเหลยหมู่หมู่ทั้งหมด เขาแค่พลอยได้บุญไปด้วย
บนเครื่องบิน เดิมทีซีเหมินอวิ๋นอี้ตั้งใจจะนั่งข้างเหลยหมู่หมู่ คุยกันระหว่างทาง สานสัมพันธ์ให้มากขึ้น
แต่เหลยหมู่มู่นั่งลงข้างอู๋ไป๋ก่อนแล้ว
ซีเหมินอวิ๋นอี้จะขอสลับที่กับอู๋ไป๋ อู๋ไป๋ก็ปฏิเสธอย่างมีหลักการ เพราะซีเหมินอวิ๋นอี้ไม่ยอมจ่ายเงินล้านตามที่เขาเรียกร้องเพื่อแลกกับการสลับที่นั่ง
ซีเหมินอวิ๋นอี้นั่งหงอยอยู่ที่เบาะไม่ไกลนัก แต่พอเขาเห็นแอร์โฮสเตสสาวสวย ก็เลิกหงอยทันที
ซีเหมินอวิ๋นอี้เป็นคนรักเดียวใจเดียวมาตลอด หญิงงามเขารักหมด
แอร์โฮสเตสของเฟิร์สคลาสคุณภาพโดยรวมสูงกว่าชั้นประหยัดหนึ่งขั้น ไม่ว่าจะรูปร่างหรือหน้าตา ระดับเทพธิดาทั้งนั้น
“คนสวย มาแอดวีแชทกันหน่อยสิ! ลงเครื่องแล้วผมเลี้ยงคุณดื่มสักแก้วดีไหม?”
แอร์โฮสเตสยิ้มน้อย ๆ “คุณคะ กรุณาคาดเข็มขัดนิรภัยด้วยค่ะ”
ซีเหมินอวิ๋นอี้ก็ทำหน้าบึ้ง จ้องแอร์โฮสเตสแล้วพูดเอาจริงเอาจัง “ผมว่าเธอมีเสน่ห์น่าดู ผมตกหลุมรักเธอแล้ว หลงกั๋วมีคนเป็นพันล้าน ผมเห็นเธอคนเดียวในพริบตา เธอหาทางมารักผมบ้าง อย่าทำเป็นไม่รู้ดีไม่รู้ชั่ว”