อู๋ไป๋ค่อนข้างประหลาดใจ ไม่คิดว่าเจ้าเหล็กจะมีทักษะนี้ด้วย
ตัวเขาเองนั้นชำนาญการหลอมอาวุธอยู่แล้ว รู้ดีว่าอาวุธก็มีจุดอ่อนเช่นเดียวกับคน
เพียงแต่จุดอ่อนพวกนี้ถูกซ่อนไว้อย่างดี โดยทั่วไปจะค้นพบได้ยาก
“ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้”
“นายท่านก็ไม่ได้ถามนี่ขอรับ! เจ้าเหล็กดูดซับความคิดวิญญาณในแร่เหล็กเย็นเสวียนเทียนจนทะลวงขีดจำกัด ถึงได้ค้นพบจุดอ่อนของอาวุธได้”
อู๋ไป๋ “……”
“เจ้าโง่ ดูฝีมือเจ้าละ”
“นายท่าน ข้าไม่โง่นะขอรับ ข้าฉลาดจะตาย”
มุมปากอู๋ไป๋กระตุก ร้ายนัก เด็กคนนี้เถียงเก่งขึ้นแล้ว
จากนั้น ร่างก็พุ่งวาบเข้าโจมตีหม่า ซื่อหมิงอย่างบ้าคลั่ง
หม่า ซื่อหมิงคำรามด้วยความโกรธ กวัดแกว่งกระบี่เข้ารับมือ
ทั้งสองเข้าประจัญบานอีกครั้ง
“นายท่าน จุดอ่อนของกระบี่อยู่ตรงตำแหน่งยี่สิบเซนติเมตรนับจากคมกระบี่ลงมาขอรับ”
อู๋ไป๋ฟาดฟันกระบี่ในแนวขวาง
ดัง ฉ่าง เสียงหนึ่ง ประกายไฟกระเด็น
หม่า ซื่อหมิงใช้กระบี่ต้านรับกระบี่ของอู๋ไป๋ไว้สุดกำลัง
อู๋ไป๋ตบฝ่ามือลงบนตัวกระบี่ของหม่า ซื่อหมิง
ได้ยินเสียงดัง แกร๊ก รอยร้าวลามขยาย
จากนั้น เสียงระเบิดดังสนั่น กระบี่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
หม่า ซื่อหมิงตกตะลึงอย่างยิ่ง
อาวุธเทพเจ้าสองเล่มถูกทำลายลงติดต่อกัน
ในจังหวะที่เขาตะลึงงัน อู๋ไป๋ก็จู่ ๆ แยกร่างเป็นสิบร่าง ล้อมเป็นวงกลม
หม่า ซื่อหมิงเพิ่งตั้งสติได้ก็ต้องชะงักอีกครั้ง แยกไม่ออกชั่วขณะว่าร่างไหนคือร่างจริงของอู๋ไป๋
สิบแปดท่าอิฐดำไม่ได้ใช้ได้แค่กับอิฐดำ กระบี่ก็ใช้ได้
“โป้ง!”
อู๋ไป๋ฟาดกระบี่ใส่ท้ายทอยของหม่า ซื่อหมิง
หม่า ซื่อหมิงร้องโหยหวน กลิ้งกระเด็นลอยละลิ่ว
ยามป่วยให้เร่งเอาชีวิต!
อู๋ไป๋ตามติดเป็นเงา ฟันกระบี่ใส่หม่าซื่อหมิง
ใครจะรู้ หม่า ซื่อหมิงกลับหันกาย ฟาดสองฝ่ามือพร้อมกัน พลังน่าสะพรึงคำรามทะลักเข้าใส่อู๋ไป๋
“ตูม!”
อู๋ไป๋ฟาดฟันคมกระบี่ทำลายลมฝ่ามือทลาย ตัวเองก็ถูกแรงสะท้อนซัดกระเด็นลอยออกไป
ร่างสั่นสะท้าน มุมปากมีรอยเลือดไหลซึม
“……ฉิบ! ไม่เป็นไรเลยนี่? หัวแข็งดีจริง”
อู๋ไป๋สบถคำหยาบออกมาอย่างอดไม่ได้
กระบี่ที่หนักหน่วงทรงพลังฟาดลงบนท้ายทอยของหม่า ซื่อหมิงเต็มแรง แต่กลับไม่เป็นอะไร แถมยังตอบโต้ได้อีก เรื่องนี้ไม่ค่อยดีแล้ว