ชายชราตะลึงงันไปชั่วขณะ คิดไม่ถึงว่าซีเหมินอวิ๋นอี้จะยอมรับผิดอย่างง่ายดายเช่นนี้?
"เพิ่งนึกจะยอมรับผิดตอนนี้ มันไม่สายเกินไปหน่อยหรือ?"
ชายชรานามว่าเทียสงเฟย เป็นรองหัวหน้าสำนักหมีดำ
ครั้งนี้มาประชุมสังกัดใหญ่แทนสำนักหมีดำ ซึ่งจริง ๆ แล้วสำนักหมีดำถูกหมู่บ้านจุติซื้อตัวไปนานแล้ว การมาครั้งนี้เป็นแค่การไปตามน้ำ แถมยังทำให้สำนักหมีดำได้ปรากฏตัวต่อหน้าหมู่กลุ่มอิทธิพลต่าง ๆ
เพราะถึงอย่างไรสำนักหมีดำก็เป็นได้แค่กลุ่มอิทธิพลระดับรอง
เขาจ้องซีเหมินอวิ๋นอี้ด้วยสายตาเย็นชา แต่ในใจกลับเบ่งบาน เด็กนี่เมื่อครู่ไม่ยี่หระต่อสัญญาสันติภาพอย่างยิ่ง ฉวยโอกาสนี้กำจัดเด็กนี่เสียเลย
หนึ่งเพื่อให้คนที่อยู่ที่นี่รู้ว่า คนของสำนักหมีดำเขาไม่ใช่คนที่จะหาเรื่องได้ง่าย ๆ สองเพื่อมอบบุญคุณก้อนใหญ่ให้กับหมู่บ้านจุติ
เทียสงเฟยคำรามลั่น "ไอ้หนู แกทำลายระดับฝึกตนของศิษย์ข้า การขอโทษนั้นไร้ประโยชน์แล้ว วันนี้ข้าจะฆ่าแก นี่คือสิ่งที่แกหาเอง จะโทษใครก็ไม่ได้"
ซีเหมินอวิ๋นอี้ยิ้มชั่วร้าย "ท่านคิดว่าข้าขอโทษ ก็จะเป็นแกะรอเชือดได้หรือ? เจ้าไอ้แก่ต่างเผ่านี่ ก็ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว"
เทียสงเฟยหน้าเฒ่ามืดหม่น "ไอ้เด็กอมมือ ใกล้ตายอยู่รอมร่อยังกล้าพูดโอหังอีกหรือ? ข้าไม่เชื่อว่าแกจะยังปากแข็งได้ตอนตาย"
"ไอ้แก่ ข้าขอโทษที่บอกว่าตัวเองผิด ก็ผิดตรงที่ไม่ควรทำลายระดับฝึกตนของศิษย์แก แต่ควรจะฆ่าพวกมัน" ซีเหมินอวิ๋นอี้มุมปากยกยิ้มเหยียด "ความจริงตอนนี้ก็ยังไม่สาย"