เหลยหมู่หมู่ปิดปากหัวเราะคิก พี่อู๋ไป๋นี่แกล้งคนเก่งจริง ๆ
"เฉินฟ่าง นายรู้จักโรงประมูลเทียนผิงนี่ดีแค่ไหน?"
เฉินฟ่างครุ่นคิด ก่อนพูดอย่างใช้ความคิดว่า "ก็ไม่ค่อยรู้จักหรอก ฉันมาเป็นครั้งที่สามแล้ว แต่ที่แน่ ๆ คือ โรงประมูลเทียนผิงไม่ใช่บริษัทเอกชนธรรมดา เบื้องหลังน่าจะมีกลุ่มอิทธิพลด้านยุทธ์ที่แข็งแกร่งคอยหนุนอยู่"
"ของที่โรงประมูลนี้เอามาประมูล ส่วนใหญ่เป็นของที่ผู้ฝึกยุทธ์ต้องการ ไหนจะยังมีผู้ฝึกยุทธ์มาร่วมประมูลบ่อย ๆ แต่ไม่เคยมีใครกล้าก่อเรื่อง"
อู๋ไป๋ถามด้วยความสงสัย "นายไม่เคยสืบให้ลึกกว่านี้เหรอ?"
เฉินฟ่างส่ายหัว "มันไม่เกี่ยวกับเรา เราแค่จ่ายเงินแล้วได้ของก็พอ จะไปสนมากทำไม?"
อู๋ไป๋พยักหน้า ก็จริงของนาย
"มา ดื่มเหล้ากัน!"
ดื่มอิ่มกินหนำสำราญแล้ว ทุกคนก็กลับโรงแรม
"อู๋ไป๋ จะออกไปเดินเล่นไหม? หนานซีมีของพื้นเมืองเยอะ เอากลับไปฝากเมียกับลูกไหม?"
อู๋ไป๋คิดสักครู่ "เวลามันก็ไม่เช้าแล้ว วันนี้ไม่ไปละ พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ค่อยไป"
"ก็ได้"
กลับถึงโรงแรม อู๋ไป๋เก็บตัวในห้อง เปิดโทรศัพท์เห็นหน้าคุยกับหลินตั้นจวงต่อ
ซีเหมินอวิ่นอี้อยู่ข้างนอกคนเดียว เบื่อจนหาวหวอด
เขาลุกออกไป มาถึงหน้าห้องของเฉินฟ่าง กดออด
เฉินฟ่างเปิดประตู เห็นเป็นซีเหมินอวิ่นอี้ ถามด้วยความสงสัย "พี่ซีเหมิน มีอะไรให้ผมช่วยเหรอ?"
"นายเบื่อไหม?"
"หา?" เฉินฟ่างชะงัก แล้วหัวเราะ "ก็เบื่อนิดหน่อย"