ในห้อง ณ ตอนนี้มีเพียงอู๋ไป๋ หลินตั้นจวง ซีเหมินอวิ๋นอี้ เสี่ยวเฟย และเสียวชิงที่เดินทางมาสมทบทีหลัง
ทุกคนต่างจ้องมองเสี่ยวเฟย
อู๋ไป๋มองมัน "ฉันถามเธอ แม่แท้ ๆ ของถังถังเป็นใครกันแน่?"
ดวงตาเสี่ยวเฟยสั่นไหว ลังเลไม่กล้าตอบ
"ไง ถึงตอนนี้จะยังจะปิดบังอีกเหรอ?"
อู๋ไป๋ถามเรียบ ๆ
ปลายนิ้วของหลินตั้นจวงสั่นเทิ้ม เธอก็ตื่นตระหนกไม่ต่างกัน
นางก็เป็นผู้หญิง รักอู๋ไป๋มาแต่ใจเดียว...ถ้าเสี่ยวเฟยเป็นแม่แท้ ๆ ของถังถังขึ้นมาจริง ๆ แล้วจะทำยังไง?
จะรับไหม?
แต่เรื่องสามีคนเดียวมีเมียสองคน เธอแค่นึกภาพตามก็รู้สึกอึดอัดจนแทบทนไม่ได้
เสี่ยวเฟยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงเบา "แม่แท้ ๆ ของถังถังคือฉางคง ถ้าจะให้พูดให้ถูก ก็คือร่างแยกหนึ่งของฉางคง"
ดวงตาอู๋ไป๋หรี่ลงเล็กน้อย
หลินตั้นจวงกลับโล่งใจ คำตอบนี้ดีที่สุดเท่าที่เธอจะได้รับแล้ว
เสี่ยวเฟยมองอู๋ไป๋ แล้วกล่าวต่อ
"ปีนั้น ฉันกับเสี่ยวไต๋ เสี่ยวกวย สามคนปกป้องนายหญิงไม่สำเร็จ ตัวฉันเองก็บาดเจ็บสาหัส ตกลงไปที่ทวีปอู่จี๋โดยบังเอิญ ใช้เวลาอีกชั่วกัลป์กว่าจะฟื้นคืนมาได้"
"ฉันคิดว่าเจ้านายกับนายหญิงคงจากไปแล้ว จึงตั้งใจจะล้างแค้นให้เจ้านาย แต่กลับได้รู้โดยบังเอิญว่าเจ้านายยังมีชีวิตเหลืออยู่ ฉันจึงหาทางมายังโลกใบนี้"
คิ้วดาบของอู๋ไป๋ขมวดเล็กน้อย "ทวีปอู่จี๋?"
"ใช่ ก็ทวีปอู่จี๋ที่เจ้านายเคยไปนั่นแหละ เพราะฉันเดินทางจากทวีปอู่จี๋มายังโลกใบนี้ ฉันจึงพาเจ้านายไปที่นั่นได้เท่านั้น"
อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ "อย่างนี้นี่เอง ฉันแปลกใจอยู่ว่าทำไมชีวิตฉันถึงโชคดีขนาดนี้โดยไม่มีเหตุผล ตายแล้ววิญญาณก็ข้ามไปเกิดต่างโลก ที่แท้ทั้งหมดเป็นฝีมือเธอเอง"
"เจ้านาย ฉันขอโทษ!"
อู๋ไป๋รีบโบกมือ "ไม่ต้องขอโทษหรอก เล่าต่อสิ"
เสี่ยวเฟยเล่าต่อ "พอมาถึงโลกใบนี้ ฉันได้รู้ว่าเจ้านายกลายเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง ฉันไม่ยอมรับ...ในเมื่อวันวานเจ้านายคือเทพสูงสุดผู้ท่องทั่วจักรวาล เกรียงไกรเหนือทุกภพ ชีวิตแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่เจ้านายควรได้รับ"