ครู่ต่อมา อู๋ไป๋ลืมตาขึ้น
ถึงแม้จะรู้คำตอบมานานแล้ว แต่ก็ยังยากจะปกปิดความตกตะลึง
ระหว่างทางที่พวกเขามาถึงที่นี่ เจอเหตุการณ์ประหลาดมามากมาย แต่ครั้งนี้น่าประหลาดที่สุด
น้ำศักดิ์สิทธิ์ในขวดหยกหยดนี้ ทำให้คนฝ่าแข้งขั้นได้หนึ่งขั้นในเวลาอันสั้น โดยไม่ทิ้งผลข้างเคียง
ขั้นสมบูรณ์แห่งแดนมนุษย์เซียน
อู๋ไป๋กำหมัดแน่น สัมผัสพลังอันท่วมท้นในร่างกาย แม้จะดีใจ แต่สีหน้ากลับสงบนิ่ง
เคยสัมผัสพลังของเกล็ดมังกร เคยเห็นความสามารถเหนือฟ้าของหญิงผู้นั้น ถึงแม้จะฝ่าแข้งขั้น แต่เขารู้ดีว่ายังมีหนทางอีกยาวไหม ไม่อาจตื่นเต้นได้จริง ๆ
ซีเหมินหยุนอี้กลับดีใจมาก วิ่งเข้ามาถาม "เหล่าอู๋ เป็นไงบ้าง?"
"น่าเกลียด สกปรก และเหม็น"
"หา?" ซีเหมินหยุนอี้อึ้งไปครู่ใหญ่ กว่าจะเข้าใจว่าอู๋ไป๋หมายถึงคราบสกปรกบนตัวพวกเขา
พูดแบบนั้น ซีเหมินหยุนอี้ก็รู้สึกว่า smells แสบจมูก "ต้องหาที่ล้างตัวโดยเร็ว"
ทั้งสองเริ่มหาน้ำ
คราบบนตัวอู๋ไป๋น้อยกว่าซีเหมินหยุนอี้มาก ซีเหมินหยุนอี้เหมือนถูกยางมะตอยราดทั้งตัว
นี่แสดงว่าร่างกายของอู๋ไป๋สะอาดและบริสุทธิ์กว่าซีเหมินหยุนอี้
ทั้งหุบเขาปีศาจหายไป กลายเป็นหลุมยักษ์ ที่นี่ไม่มีทางหาน้ำเจอแน่นอน
ทั้งสองวิ่งฝ่าอุปสรรคไปเรื่อย ๆ
ในที่สุดไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ก็เจอบึงน้ำแห่งหนึ่ง
คราบบนตัวพวกเขาแห้งไปแล้ว ต้องใช้แรงอย่างมากจึงจะล้างออก