"เฒ่าอู๋ ผมไม่ปกติจริงๆ"
สีหน้าของซีเหมินอวิ้นอี้เริ่มตื่นตระหนกมากขึ้นเรื่อยๆ
อู๋ไป๋คิดว่าเขาพูดเล่น แต่เมื่อเห็นคราบดำๆ ซึมออกมาบนใบหน้าของซีเหมินอวิ้นอี้ เขาถึงรู้ว่าซีเหมินอวิ้นอี้ไม่ได้พูดเล่น
เขารีบเข้าไป คว้าข้อมือของซีเหมินอวิ้นอี้ไว้
หลังตรวจดูก็ต้องขมวดคิ้ว เพราะในร่างของซีเหมินอวิ้นอี้มีกระแสพลังมหาศาลกำลังไหลเวียนไปตามเส้นเอ็น
ตอนแรกมีเพียงบนใบหน้า แต่ค่อยๆ ทั่วทั้งผิวหนังเริ่มมีคราบดำซึมออกมา
และคราบดำพวกนี้ก็คาวเหม็นสุดๆ
คิ้วเรียวของอู๋ไป๋เลิกขึ้นเล็กน้อย อาการแบบนี้มันเหมือนกับตอนล้างไขกระดูกแล้วขับของเสียออกจากร่างไม่ใช่เหรอ?
"ไอ้โง่ อย่าเพิ่งตกใจ บอกฉันก่อนว่าตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง?"
"สบาย สบายมาก!"
อู๋ไป๋: "...แกแกล้งฉันเล่นหรือไง?"
"ที่ฉันพูดมันจริงนะ รู้สึกสบายจริงๆ"
แววตาของอู๋ไป๋วูบไหว ซีเหมินอวิ้นอี้เกิดการเปลี่ยนแปลงแบบนี้ก็เพราะได้ชิมของเหลวในขวดหยกนี่
หรือว่า... ในขวดจะเป็นน้ำเทพจริงๆ?
อู๋ไป๋ลงแรงตรวจอีกครั้ง ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
กระแสพลังในร่างของซีเหมินอวิ้นอี้ ไหลวนไปตามเส้นเอ็น ที่ใดผ่านไป เส้นเอ็นก็ถูกขยายให้กว้างขึ้น แข็งแกร่งขึ้น
"ไอ้โง่ อย่าขัดขืน นั่งขัดสมาธิลง"
ซีเหมินอวิ้นอี้ทำตามที่อู๋ไป๋บอก
ประมาณครึ่งชั่วโมงผ่านไป ร่างกายของซีเหมินอวิ้นอี้เต็มไปด้วยคราบดำ
"เฒ่าอู๋ เปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนไปแล้ว..."
"อะไรเปลี่ยนไป?" อู๋ไป๋รีบถาม