ไปโรงเรียง?
สายตาของทุกคนต่างพุ่งเข้าหาซีเหมินหยุนอี้ทันที
โดยเฉพาะสายตาของอาธีน่า ที่แม่นยำระดับฆ่าคนด้วยดวงตา
ซีเหมินหยุนอี้ขนลุกซู่
"ภรรยา อย่าฟังพวกมันพูดจาโม้โกหก ไม่มีอะไรที่ชื่อโรงเรียงหรอก"
"ใช่!" อู๋ไป๋พยักหน้า แล้วหันไปมองเสี่ยวชิง "เรื่องนี้นายพูดผิดจริง ๆ ที่เขาไปไม่ใช่โรงเรียง แต่เป็นสำนักโสเภณี"
ซีเหมินอวิ๋นอี้: "..."
เสี่ยวชิงพูดจริงจังว่า "ก็แค่เรียกชื่อไม่เหมือนกัน สุดท้ายมันไม่ใช่ที่เดียวกันเหรอ?"
"ก็จริงอย่างนั้นแหละ" อู๋ไป๋พยักหน้าว่า
เสี่ยวชิงหันไปถามอู๋ไป๋ว่า "จริงสิ นายถามเรื่องป้ายบัญชาทำไม?"
"ไม่มีอะไร แค่จำขึ้นมาได้กะทันหัน ก็เลยถามผ่าน ๆ ไป"
"ท่านอำมาตย์ซีเหมิน นายเลวเกินไปแล้ว อาธีน่าท้องกลมโต นายยังไปเที่ยวหอนางโลมอีกเหรอ?"
หลินฉิงพูดด้วยสีหน้ารังเกียจเต็มบาตร
เสี่ยวชิงมองไปที่เขา "ซีเหมินใช้ชื่อของนายในแดนเซียนนะ ชื่อหลินฉินนี่โดนประจานทั่วแดนเซียนไปแล้ว"
หลินฉิง: "..."
"เลวเกินไปแล้ว! นายกล้าเอาชื่อฉันไปเที่ยวสำนักโสเภณีเหรอ?"
เสี่ยวชิงว่า "ยังไม่หมดแค่นั้น เขายังไม่จ่ายเงินอีก"
"กินฟรี?"
เสี่ยวชิงพยักหน้า
หลินฉิงแค้นจนฟันเกรี้ยว เลวระยำชะมัด
ซีเหมินหยุนอี้โมโหจนคลั่ง "นายอย่าเชื่อมันพูดโม้สิ ที่ฉันใช้คือชื่อเหลียงหย่วน ส่วนที่มันใช้คือชื่อของนายต่างหาก!"
ถังเป่าเอ๋อร์ถามด้วยความสงสัย "งั้นแปลว่า นายใช้ชื่อเหลียงหย่วนไปเที่ยวสำนักโสเภณี?"
"ใช่... โธ่ ไม่ใช่ไม่ใช่! ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย ตอนนั้นถูกไล่ล่าจนหนีไม่มีที่ไป ได้แต่หลบเข้าไปซ่อนในสำนักโสเภณีเท่านั้น"