อู๋ไป๋มีคำถามมากมายที่อยากถามท่านผู้เฒ่ากุ่ย แต่ฝ่ายนั้นไม่ให้โอกาสเลย
อย่างไรก็ตาม ข่าวดีคือมีท่านผู้เฒ่ากุ่ยคอยเฝ้าอยู่ที่นี่ เขาก็จะได้จัดการหมู่บ้านคืนชีพอย่างสบายใจ
เขาเงยหน้ามองศพแห้งที่แขวนอยู่บนกิ่งไม้ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้แน่ว่าศพแห้งนั่นใช่ท่านผู้เฒ่ากุ่ยหรือไม่
หันตัวกลับออกมาด้านนอก วังสี่เทพก็วุ่นวายไปหมด
เรื่องพวกนี้ปล่อยให้เยว่ซูเซียวปวดหัวไปเถอะ
ครั้งนี้เป็นเพราะวังสี่เทพไม่ได้ป้องกันตัว ไม่คิดว่า 'เหลยเทียนต้าง' จะลอบลงมือสังหาร
ที่จริงแล้ว กำลังของวังสี่เทพก็ยังแข็งแกร่งมาก
อู๋ไป๋กับพวกพักอยู่ที่วังสี่เทพหนึ่งคืน วันรุ่งขึ้นก็ออกเดินทาง
กลับมาถึงเมืองจิ้นเจียง
อู๋ไป๋เรียกหยวนเหิงมา "เฒ่าหยวน ตอนนี้เจ้าควรกลับวังมังกรอัคคีได้แล้ว"
หยวนเหิงพยักหน้าเล็กน้อย
วังมังกรอัคคีถูกคนจากหมู่บ้านคืนชีพแทรกซึม ตอนนี้นอกจากรู้ว่าเหลยเทียนต้างเป็นคนจากหมู่บ้านคืนชีพปลอมตัวมาแล้ว คนอื่นก็ยังต้องคัดกรองอย่างละเอียด
"มีอะไรให้ช่วย ก็เรียกข้าได้ตลอด"
หยวนเหิงพยักหน้า
"เฒ่าหยวน ถ้าวังมังกรอัคคียังมีคนจากหมู่บ้านคืนชีพอยู่ เหลยเทียนต้างเปิดเผยตัวแล้ว คนที่เหลือก็ยิ่งจะซ่อนตัวลึกขึ้น"
"เจ้ากับมู่มู่ คนหนึ่งอยู่สว่าง คนหนึ่งอยู่มืด ใช้ทุกวิถีทางเพื่อดึงคนพวกนั้นออกมา"
ใบหน้าขาวใสของเหลยมู่มู่เต็มไปด้วยความทุกข์ระทม
ก่อนที่อู๋ไป๋จะพาเขาออกจากวังมังกรอัคคี เขาเคยคิดว่าโลกนี้เต็มไปด้วยความงดงาม