อู๋เชียนซานสีหน้าเคร่งเครียด เร่งเร้าพู่กันเงินในมืออย่างบ้าคลั่ง วาดเป็นวงกลมกลางอากาศหนึ่งรอบหนึ่งรอบ
พู่กันเงินในมือเขาวาดเป็นวงกลมปราดเดียว กลางอากาศก็มีเกราะป้องกันเพิ่มขึ้นหนึ่งชั้น ราวกับกระจกบานใหญ่ขวางอยู่เหนือศีรษะ
อู๋เชียนซานวาดชั้นเกราะป้องกันต่อเนื่องร่วมสิบกว่าชั้น ใบหน้าซีดขาวอย่างรวดเร็ว
เห็นได้ชัดว่าเกราะนี้ใช้ลมปราณภายในมากโข
มังกรอัสนีล้างโลก พุ่งชนเกราะสิบกว่าชั้นด้วยพลังทำลายล้างสรรพสิ่ง
ตูม!
เสียงระเบิดน่าสะพรึงกลัวดังไปไกลหลายสิบลี้
เกราะสิบกว่าชั้นต้านมังกรอัสนีล้างโลกไว้ไม่อยู่ ระเบิดกระจายไปพร้อมกัน
พายุร้ายพัดกระหน่ำรอบทิศ พื้นแตกระแหงเป็นร่องลึกน่าสะพรึง
อู๋เชียนซานถูกคลื่นพลังน่าสะพรึงกดจมลงไปในพื้นดิน กระดูกทั่วร่างหักเป็นวงกว้าง
อู๋ไป๋ก็เช่นกัน ร่างทั้งร่างจมลงไปในดินกว่าหนึ่งเมตร เลือดพุ่งออกจากปากไม่หยุด
พายุร้ายถล่มพื้นที่รัศมีหลายร้อยเมตรราบเป็นหน้ากลอง
ภูเขาเตี้ยที่เคยมีไผ่หิมะไร้ร่องรอยถูกทำลายราบ อาคมที่อู๋ไป๋วางไว้ก็ถูกทำลาย ไผ่หิมะไร้ร่องรอยถูกถอนรากถอนโคน ถูกดินกลบ เหลือเพียงปลายเล็ก ๆ โผล่พ้นดิน
เนิ่นนาน พายุจึงหยุดโหมกระหน่ำ ฝุ่นละอองจับลง
อู๋ไป๋อกบุบบี้ ร่างกายกำยำเต็มไปด้วยรอยแยก เลือดไหลพรวดพราด ย้อมเขาเป็นคนเลือด
ตอนนี้เขาแม้แต่ขยับนิ้วก็ลำบาก เมื่อครู่ใช้มังกรอัสนีล้างโลก ดูดปราณแท้จริงของเขาจนหมด
