ระหว่างคิ้วกระบี่ของอู๋ไป๋มีเจตนาสังหารฉายชัดเจน มือยกไม้บรรทัดดำขึ้นช้าๆ
คุยกับคนพวกนี้ดีๆ ไม่ได้ผล ใช้กระบี่สนทนาดีกว่า
ลั่วอู๋เฟิงพลันหัวเราะออกมาและพูดว่า "อู๋ไป๋ นี่เจ้าต้องการฆ่าพวกเราทั้งหมดเลยหรือ?"
อู๋ไป๋เลิกคิ้วกระบี่เล็กน้อย "เจ้ามีความเห็น?"
ลั่วอู๋เฟิงเต็มไปด้วยรอยยิ้มหยัน พูดเหยียดว่า "ข้าเกรงว่าเจ้าจะทำไม่ได้"
สิ้นเสียง ระหว่างสะบัดมือ รัศมีเย็นวาบสายหนึ่งพุ่งตรงไปยังกลางใบหน้าอู๋ไป๋ราวกับสายฟ้าแลบ
อู๋ไป๋กวัดแกว่งไม้บรรทัดดำ ดัง แก๊ง เสียงหนึ่ง ประกายไฟกระเซ็นกระจาย สะบัดรัศมีเย็นวาบกระเด็นออกไป ที่แท้เป็นมีดสั้นเล่มเล็ก
ทันใดนั้น เสียงคนตกลงในน้ำดังขึ้น
ก็เห็นลั่วอู๋เฟิงกับพวกทั้งหมดกระโดดลงไปในสระข้างๆ
สมองของอู๋ไป๋หมุนติ้ว คนพวกนี้ทำไมจู่ๆ ถึงกระโดดลงสระ?
ด้านล่างต้องมีทางหนีแน่
ระหว่างที่ครุ่นคิด มือของอู๋ไป๋ก็ไม่ได้ว่าง ไม้บรรทัดดำฟันดิ่ง กระบี่ปราณหลายสายพุ่งทะยานออกมา ผิวน้ำแยกออกตรงๆ กระบี่ปราณจมลงไปในน้ำ
ก็เห็นเลือดสีแดงจัดผุดพลุ่งขึ้นมา จากนั้นศพสองร่างก็ลอยขึ้นมา
อู๋ไป๋ไม่ได้คิดอะไร โดยไม่สนใจว่าในสระก่อนหน้านี้ลอยเกลื่อนไปด้วยศพคนและสัตว์ กระโจนร่างตรงลงไปในนั้น
ดำดิ่งลงไปเรื่อยๆ สระนี้ลึกถึงสิบกว่าเมตร
ถึงพื้นสระ ลั่วอู๋เฟิงกับพวกก็หายเงียบไปแล้ว อู๋ไป๋พบช่องทางหนึ่งที่เจาะขึ้นมาด้วยแรงคน
ในช่องทางน้ำไม่สูง แต่เต็มไปด้วยโคลนเลน
อู๋ไป๋ไม่สนใจมากมาย ไล่ติดตามทันที
เดินไปได้หลายสิบเมตร อู๋ไป๋พบว่าระดับน้ำยิ่งต่ำลงเรื่อยๆ แสดงว่าช่องทางนี้ขึ้นข้างบน