กำลังคุยกันอยู่ อาธีน่าก็กลับมา
“อู๋ไป๋ ฝากเธอให้ฉันจัดการจริง ๆ เลยนะ?”
อู๋ไป๋พยักหน้า
“งั้นฉันขอร้อง ปล่อยเธอไปนะ”
อู๋ไป๋ถามอย่างจริงจัง “เธอตัดสินใจแล้วใช่ไหม!”
“ใช่! ฉันคุยกับเธอแล้ว เธอสัญญาว่าต่อจากนี้จะไม่ย่ำเข้าหลงเซี่ยแม้แต่ก้าวเดียว และพอกลับไปแล้วเธอจะคุมผู้ฝึกยุทธ์ทางตะวันตกกับพวกต่างเผ่าให้อยู่ ไม่ให้ย่ำเข้าหลงเซี่ยอีกตลอดไป”
ซีเหมินหยุนอี้พูดขึ้น “ภรรยา เธอพูดแบบนั้นก็เพราะอยากรอดชีวิตแน่ ๆ ผู้หญิงคนนี้เชื่อไม่ได้นะ”
“ไม่ว่าเธอจะมีจุดประสงค์อะไร ฉันก็ควรให้โอกาสเธอหนึ่งครั้ง ไม่ใช่เหรอ”
อู๋ไป๋ว่า “ถ้าฝากให้เธอจัดการแล้ว ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจยังไงพวกเราก็สนับสนุน... เธอจะปล่อยเธอไปก็ให้เดินไปเลย แต่ขอรบกวนบอกเธอให้ฟังด้วยว่า ประธานอู๋ไม่เคยให้โอกาสคนไหนครั้งที่สอง”
อาธีน่าพยักหน้า “ฉันจะบอกเธอให้ชัดเจน”
คืนนั้น ร่างแท้จริงของอาธีน่าก็ถูกปล่อยตัวไป
“หวังว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ออกมาก่อบาปอีกนะ” หลินตั้นจวงว่า
อู๋ไป๋ยิ้ม “วางใจเถอะ! เธอเป็นคนฉลาด รู้ดีว่าก่อบาปอีกครั้งจะมีผลยังไง”
“เดี๋ยว ๆ ฉันมีเรื่องงงอยู่เรื่องหนึ่ง”
ซีเหมินหยุนอี้พูดขึ้นทันที แล้วมองอู๋ไป๋ “นายบอกว่านายขึ้นขอบเขตจักรพรรดิแล้วงั้นเหรอ?”
อู๋ไป๋พยักหน้า
ใครจะไปคิดว่าซีเหมินหยุนอี้กลับดูถูกว่า “โชว์กันมันส์ชะมัด พวกเราแทบโดนนายหลอกกลืนไปเต็ม ๆ ดีนะที่ฉันฉลาด”
อู๋ไป๋: ???
“อู๋ ถ้านายเป็นระดับจักรพรรดิจริง โลกนี่มันพังไปแล้วมั้ง... นายไม่ได้พูดโว้เลยสักนิด”
ทุกคนอึ้ง เอ...ก็จริงนะ
โลกใบนี้รับพลังของผู้เข้มแข็งระดับจักรพรรดิไม่ไหวหรอก
ซีเหมินหยุนอี้มองอู๋ไป๋ด้วยท่าทางเอาชนะ
อู๋ไป๋เม้มปาก “ก็ฉันมีวิธีของตัวเองอยู่สิ”
“ถ้าฉันไม่ใช่ระดับจักรพรรดิ ฉันฆ่าซูสยังไง จับอาธีน่าได้ยังไง? ไม่ใช่แค่นั้น ฉันยังสังหารผู้เข้มแข็งระดับจักรพรรดิไปอีกสามคนในห้วงดาว”