ฉู่สวินกล่าวว่า “หมิงชวนน่ะเป็นหมิงฮ่องเต้อยู่จริง แต่ไม่ใช่เจ้าโลกภูต แถมเขามาจากโลกอีกด้วย”
อู๋ไป๋ตกใจยับ “มาจากโลก?”
“ถูกต้อง แถมคนที่ค้นพบเขายังเป็นนายอีกตะหาก”
อู๋ไป๋สงสัยจับใจยิ่ง “เรื่องมันเป็นยังไง?”
“จริง ๆ ก็ง่าย ๆ หมิงชวนถือเป็นผู้กล้าเจ้าเล่ห์แห่งยุคหนึ่ง พรสวรรค์น่ากลัวยิ่ง ความเร็วในการเติบโตก็น่าตกใจ”
“สมัยที่นายไปกลั่นแกล้งเสียเยว่ เรื่องนี้พวกเขาบอกนายไปแล้วรึยัง?”
อู๋ไป๋ไอแห้งเสียดาย ลูบจมูกตัวเองแล้วพยักหน้าเบา ๆ
“เสียเยว่เป็นใครน่ะ ฟังดูเหมือนผู้หญิง”
เสียวชิงเห็นสีหน้าอู๋ไป๋ไม่ธรรมดาจึงถามด้วยความอยากรู้
ฉู่สวินกำลังจะเล่า อู๋ไป๋รีบว่า “อย่าแทรก ให้เจ้าฉู่พูด”
ฉู่สวินเหลือบมองอู๋ไป๋อย่างแปลกใจแล้วพูดต่อ
“ตอนที่นายกลั่นแกล้งเสียเยว่ บังเอิญได้เจอกับหมิงชวน ถือว่าไม่ตีไม่รู้จัก ทีหลังเกิดความเสียดายฝีมือจึงรับเขากลับไปยังแดนเทพด้วย”
“ผู้หญิงคนนั้นชื่อฉางคง เป็นหนึ่งในเจ้าโลกภูต และก็มาคบกับหมิงชวน ภายนอกฉางคงดูอ่อนหวานแต่ใจเผด็จการเต็มเปี่ยม สมัยที่เหล่าเจ้าโลกภูตก่อกบฏ แกเป็นกำลังหลักเลยนะ”
อู๋ไป๋ขมวดคิ้ว “ฉันเข้าใจแล้ว หมิงชวนเพื่อช่วยฉางคงจึงเลือกเป็นศัตรูกับฉัน”
ฉู่สวินพยักหน้าแล้วพูดต่อ “สุดท้าย หมิงชวนโดนนายฟันสองเสีย ส่วนฉางคงโดนนายทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส”
“ละเอียด ๆ ฉันก็ไม่รู้ชัด เมื่อฉันได้ข่าวแล้วรีบกลับมา ศึกครั้งนั้นก็จบไปแล้ว”