ปราณของม่อเว่ยเจียนและปรมาจารย์ไฟใต้พิภพยิ่งแข็งแกร่งขึ้น พลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้อากาศรอบข้างหลายพันเมตรบิดเบี้ยวจนเสียรูปทรง
อู๋ไป๋สีหน้าครุ่นคิดหนัก รู้ว่าสองเฒ่าจอมเจ้าเล่ห์นี้กำลังจะเอาจริงแล้ว
ในมือปรมาจารย์ไฟใต้พิภพมีแสงสีเงินวาบผ่าน ปรากฏห่วงเงินวงหนึ่ง คล้ายกำไลข้อมือ ผิวด้านนอกสลักลายลวดลายอันซับซ้อน
เมื่อพลังขับเคลื่อน แสงสีเงินเจิดจ้าก็พลุ่งพล่านขึ้น
"อู๋ไป๋ ชีวิตของแก ข้าขอรับไว้แน่นอน"
ฟิ้ว! ห่วงเงินกลายเป็นแสงสีเงินพุ่งเข้าใส่อู๋ไป๋ราวสายฟ้าแลบ
ห่วงเงินพลุ่งพล่านเมื่อลมพัด จู่ ๆ ก็ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าตัว
อู๋ไป๋เหวี่ยงกระบี่ ฟันออกหนึ่งกระบี่
เคร้ง! เสียงดังลั่น ประกายไฟกระเด็นกระจาย
ห่วงเงินถูกกระแทกกระเด็นออกไป แต่อู๋ไป๋เองก็ถูกแรงสั่นสะเทือนถอยร่นออกไปหลายร้อยเมตรเช่นกัน
อู๋ไป๋สีหน้าครุ่นคิดหนัก รอยหยักระหว่างคิ้วแผ่คลื่นสังหาร
ในขณะนั้นเอง เสียงแหลมตัดอากาศก็พุ่งเข้ามา
กระบี่กว้างในมืออู๋ไป๋หลุดลอยออกไป
เปรี้ยง!
กระบี่หักของม่อเว่ยเจียนถูกสะเทือนกระเด็นกลับไป
อู๋ไป๋ยื่นมือเรียกกระบี่หักกลับมา กระพือปีกทั้งสองข้าง วาบเดียวก็ปรากฏตัวตรงหน้าม่อเว่ยเจียน ฟันกระบี่ลงจากหัว
เจตนากระบี่อันน่าสะพรึงกลัวทำให้ม่อเว่ยเจียนหนาวสะท้านไปทั้งตัว
ม่อเว่ยเจียนคำรามด้วยความโกรธ ไอมารรอบกายพลุ่งพล่าน กระบี่หักในมือตวัดปล่อยพลังกระบี่เป็นวงกว้างออกมาทันที
"บึ้ม!"
"บึ้ม!"
"บึ้ม!"
ท่ามกลางเสียงระเบิดกึกก้อง อู๋ไป๋และม่อเว่ยเจียนต่างถูกแรงสะเทือนกระเด็นถอยหลังออกไป
ให้ตายสิ... อู๋ไป๋สายตาเยียบเย็น
ที่เสียเปรียบมานานโดยไม่เป็นฝ่ายได้เปรียบ ทำให้ใจของอู๋ไป๋ยิ่งหนักอึ้ง