จากนั้นมา ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น
ประมุขมารทั้งสามสิ้นชีพจนลง โมซิงเยวี่ยถูกสังหาร และผู้บัญชาการคนใหม่ เย่เทียนตาง ก็ถูกอู๋ไป๋ฟันสะบั้นด้วยดาบเดียว
กองทัพสามแคว้นไร้ผู้นำ
เมื่อเผชิญหน้ากับกองทัพห้าแคว้นที่ยกมาบีบอัด พวกเขาไม่เหลือทางเลือกใดนอกจากยอมจำนน
หากกองทัพสามแคว้นมีผู้บัญชาการที่เก่งกาจสักคน การจะยึดกองทัพสามแคว้นมาก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก
ก็ยังเป็นประโยคเดิม ทัพที่พ่ายแพ้ย่อมพังทลายราวภูเขาถล่ม
กองทัพสามแคว้นใจสลายไปแล้ว ไร้ซึ่งจิตวิญญาณแห่งการต่อต้าน
"เปี้ยนซื่อหมิง นายไปเจรจากับอีกหลายแคว้น กองทัพสามสิบล้านของสามแคว้น แบ่งแคว้นละหกล้าน"
อู๋ไป๋ทำเช่นนี้เพื่อแยกกำลังออกจากกัน และดูดกลืนความคิดของพวกเขา
แต่ละแคว้น ก็เทียบเท่ากับหนึ่งอาณาจักร
ความอัปยศของการเสียชาติ ยากนักที่จะลืมเลือน
หากกองทัพสามสิบล้านทั้งหมดตกอยู่ในมือซีฮวง เมื่อเกิดกบฏขึ้น กองทัพสองพันห้าล้านของซีฮวงอาจไม่จำเป็นต้องกดข่มได้
ดังนั้น เขาจึงต้องแบ่งกองทัพสามแคว้นออกเท่า ๆ กัน วิธีนี้จะมั่นคงกว่ามาก
เปี้ยนซือหมิงรับคำสั่งแล้วจากไป
อู๋ไป๋เรียกเย่เซียวมาคุยกันคนละฝั่ง
"เย่เซียว สามแคว้นมีเมืองทั้งหมดกี่เมือง?"
เย่เซียวครุ่นคิดชั่วครู่แล้วตอบว่า "180 เมือง"
"ถ้าฉันให้กองทัพสิบห้าล้านนาย นายต้องใช้เวลาเท่าไรถึงจะกวาดล้าง 180 เมืองนี้จนราบคาบ และบุกเข้าถึงเมืองหลวงมารของสามแคว้น?"
เย่เซียวไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า "หนึ่งเดือน"