อู๋ไป๋หักกระบี่ลูกเป็นสองท่อน นัตสึเมะ ฮัตสึเนะเจ็บใจแทบขาดใจ พร้อมกับจุดไฟโทสะในตัวเธอ
“อู๋ไป๋ เจ้าต้องชดใช้การกระทำของเจ้า”
นัตสึเมะ ฮัตสึเนะหน้าดำคร่ำเครียด แต่พลังกดดันบนร่างกลับยิ่งน่าเกรงขาม
นางร่ายคาถากระบี่ กระบี่แม่ส่งเสียงหึ่ง ๆ
ยกมือโบกเบา ๆ
กระบี่แม่กระจายตัวเป็นเงากระบี่มากมายทันที พุ่งเข้าใส่เขาราวกับฟ้าถล่ม
อู๋ไป๋ร่างดุจภูตพราย หายวับไปจากจุดเดิม
“ตูม!”
ดินกระเด็นระเบิด ตรงที่เขายืนเมื่อครู่ถูกเงากระบี่ทิ่มแทงจนกระจาย
อาศัยจังหวะที่นัตสึเมะ ฮัตสึเนะยังเก็บกระบี่แม่ไม่ทัน อู๋ไป๋กลายเป็นลำแสงสายหนึ่ง พุ่งเข้าไป
ต่อยออกไปหนึ่งหมัด หมัดดังก้องราวฟ้าร้องในหน้าแล้ง เสียงระเบิดน่าขนลุกกระแทกโสต
นัตสึเมะ ฮัตสึเนะก็ไม่ยอมรับมือตรง ๆ ร่างแวบหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ตูม!
พื้นถูกหมัดเจาะเป็นหลุมกว้างห้าเมตร
อู๋ไป๋หมัดนี้ไร้ผล หันขวับแล้วต่อยอีกหมัด
เคร้ง
หมัดนี้ปะทะปลายกระบี่ที่พุ่งมาพอดี เขี่ยกระบี่ไม้ที่ฉวยโอกาสนี้เล็งหลังเขาปลิวไปโดยตรง
กระบี่แม่หมุนกลางอากาศรอบหนึ่ง บินกลับมาหามือนาง
นัตสึเมะ ฮัตสึเนะมองเขาด้วยแววตาเย็นเยียบ กระบี่ยาวสามฉื่อในมือระเบิดแสงประกายพร่าง คมกระบี่แผ่ยาว กลายเป็นเงากระบี่สิบกว่าเมตรฟันมาทางเขา
“ตูม!”
พลังอัสนีบ้าคลั่งพลุ่งพล่านจากร่างอู๋ไป๋
หอกอัสนีปรากฏในมือ
แทงออกหนึ่งหอก จุดเยือกเย็นนับหมื่นวาบ
“ตูม!”