ติดชุนเจี่ยนเสร็จครบทุกคู่ อู๋ไป๋ก็ไปเอา ประทัด มาจากไป๋ซู่หลินหนึ่งพวง
"ไป จุดประทัดกัน!"
ถังถังกับเจ้ากลมน้อยไม่เคยจุดประทัดมาก่อน ดูตื่นเต้นกันมาก
เดี๋ยวนี้ในเมืองห้ามจุดพวกนี้แล้วนะ ติดไฟง่าย
มีแต่ในชนบทที่ยังปล่อย ๆ กันอยู่ คนแก่ที่บ้านรักษาประเพณีเก่า ปีใหม่เสียงประทัดเลยไม่ขาด
ไป๋ซู่หลินไม่รู้ว่าอู๋ไป๋จะมากัน เลยไม่ได้ซื้อดอกไม้ไฟ
ไม่งั้นพอทานข้าวเสร็จได้จุดดอกไม้ไฟด้วยก็คงสนุกน่าดู
อู๋ไป๋กับหลินฉิงช่วยกันวางประทัดเป็นรูปเลข 'แปด' หมายถึงรวย ๆ รวย ๆ เอาฤกษ์เอาชัยดี ๆ
"เดี๋ยวผมจุดเอง ๆ ..."
หลินฉิงอาสา
แต่เขาโตในเมือง ไม่เคยจุดประทัดเลยนะ ซุ่มซ่ามอยู่หลายทีถึงจะจุดติด
ทันใดนั้น เสียงประทัดดังเปรี้ยงปร้างขึ้น
แสงไฟวาบวับ ควันตลบฟุ้ง กลิ่นดินปืนฉุนจมูก
พวกอู๋ไป๋เอามือปิดหูหลบอยู่ข้าง ๆ
ประทัดพวงหนึ่งส่งเสียงดังอยู่ไม่นานก็เงียบ ในนั้นต้องมีลูกที่ด้านแน่ ๆ พรุ่งนี้เด็กในหมู่บ้านได้เฮกันล่ะ
กลับมาที่ลานบ้าน อู๋ไป๋ให้หลินฉิงพาเด็ก ๆ ไปเล่นในห้องนั่งเล่น ส่วนตัวเองไปช่วยในครัว
ราว ๆ หนึ่งทุ่มกว่า อาหารมื้อค่ำปีใหม่ก็เสร็จ
ไป๋ซู่หลินตั้งโต๊ะกลมใหญ่ในห้องนั่งเล่น จัดสำรับเต็มโต๊ะ
ทุกคนนั่งล้อมโต๊ะ
ผู้ชายดื่มเหล้า ผู้หญิงเด็กดื่มน้ำหวาน
ไป๋ซู่หลินดีใจมาก เหล้าที่อู๋ไป๋ให้ปกติไม่ยอมดื่ม แต่วันนี้ก็หยิบออกมา
ตอนจะกินข้าวพอดีสองทุ่ม การแสดงฉลองตรุษจีนก็เริ่ม
เดี๋ยวนี้การแสดงฉลองตรุษจีนอลังการขึ้นเรื่อย ๆ แต่น่าเสียดายที่คุณภาพรายการแย่ลงเรื่อย ๆ สเกตช์ตลกไม่ขำ สลับฉากกลายเป็นอ่านข่าว