ลูกค้ารอบ ๆ พอเห็นว่ามีการต่อสู้ ก็กรีดร้องและหนีกระเจิง
ชั่วพริบตา ในห้องโถงที่คึกคักก็เหลือแค่ไม่กี่โต๊ะ
ลูกค้าเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ย่อมไม่ตื่นตระหนกกับสถานการณ์แบบนี้มากนัก
วัยรุ่นสามคนกำมีดยาวแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความดุร้าย
วัยรุ่นชุดดำกำด้ามดาบแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด แถมยังกลืนน้ำลายลงคออีกด้วย
"ผู้กล้าที่ยิ่งใหญ่ ทำเพื่อชาติเพื่อประชา พวกเจ้าอาศัยอำนาจรังแกผู้อื่น ช่างไร้ค่าที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์"
วัยรุ่นชุดดำพูดตำหนิด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
แต่คำพูดนี้กลับเรียกเสียงหัวเราะเยาะจากวัยรุ่นทั้งสามที่อยู่ตรงข้าม
วัยรุ่นชุดดำกลืนน้ำลายอีกครั้ง แล้วชักดาบพุ่งเข้าไป
วัยรุ่นทั้งสามยิ้มเหี้ยม ควงมีดเข้าปะทะ
"เคร้ง!"
"เคร้ง!"
"เคร้ง!"
มีดดาบปะทะกัน เสียงโลหะกระทบกันแสบแก้วหู ประกายไฟกระเด็น
สามกระบวนท่า วัยรุ่นชุดดำก็กระเด็นกลับมา ชนโต๊ะสี่เหลี่ยมพังไปหนึ่งตัว
ผู้ฝึกยุทธ์รอบ ๆ อดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าเยาะเย้ย
วัยรุ่นทั้งสามแววตาเหยียดหยาม
"มีฝีมือแค่นี้ ยังกล้ามาสั่งสอนพวกข้า ข้าว่าเจ้ามันรนหาที่ตาย"
วัยรุ่นชุดดำพยายามลุกขึ้นยืน พูดอย่างจริงจังว่า "คนดีมีสิ่งที่ควรทำและไม่ควรทำ! ในเมื่อพวกเจ้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ก็ควรปกป้องผู้อ่อนแอ..."
"นี่มันคนบ้าหรือเปล่า?"
หนึ่งในสามคนพุ่งตัวออกมาราวสายฟ้า ควงมีดฟันใส่ร่างวัยรุ่นชุดดำ
วัยรุ่นชุดดำยกดาบขึ้นปัดป้อง
เคร้ง! มีดยาวฟาดลงบนตัวดาบ ส่งให้ร่างวัยรุ่นชุดดำกระเด็นลอยไป กระแทกกำแพงดังตึง สะเทือนจนห้องโถงทั้งห้องสั่นไหว
วัยรุ่นชุดดำกระแทกพื้น เลือดไหลซึมที่มุมปาก