พื้นดินถูกย้อมด้วยเลือดสีแดงฉาน แต่เลือดทั้งหมดนี้ราวกับมีชีวิต เริ่มไหลมารวมตัวกัน
ในพริบตา เลือดรวมตัวกันเป็นร่างมนุษย์
ยอดฝีมือเผ่าเลือดหัวเราะอย่างเหยียดหยาม: "มนุษย์โง่เขลา ข้าพูดแล้วว่า เผ่าเลือดของข้าเป็นอมตะ ไม่มีวันดับสูญ"
"งั้นเหรอ?"
อู๋ไป๋หัวเราะเย็นชาอย่างดูแคลน เพียงพลิกมือ สายฟ้าอันบ้าคลั่งก็ฉีกร่างยอดฝีมือเผ่าเลือดอีกครั้ง
หมอกโลหิตจำนวนมากลอยขึ้นสู่กลางอากาศ
ผ่านไปครู่หนึ่ง เลือดบนพื้นเริ่มเคลื่อนไหว รวมตัวกัน
คนตาดีมองออกว่า เวลาที่ใช้รวมตัวกันครั้งนี้ยาวนานกว่าครั้งก่อนอย่างเห็นได้ชัด
ยอดฝีมือเผ่าเลือดฟื้นคืนชีพอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม ทุกคนสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าเขาอ่อนแอกว่าเมื่อก่อนมาก
เลือดจำนวนมากถูกสายฟ้าหลอมจนกลายเป็นหมอกโลหิต พลังของเผ่าเลือดล้วนมาจากเลือด เลือดไม่เพียงพอ พลังจึงตกฮวบ
"อู๋ไป๋ เจ้าฆ่าข้าไม่ได้หรอก เผ่าเลือดไม่มีวันตาย"
ยอดฝีมือเผ่าเลือดส่งเสียงแหลม
อู๋ไป๋หัวเราะเย็นชา เพียงยกมือ สายฟ้าอันบ้าคลั่งก็ระเบิดออกร่างอีกฝ่ายจนแตกละเอียด
จากนั้น มือเดียวร่ายอาคม
ฟ้าคำราม สายฟ้าจำนวนมหาศาลผ่าลงมา
เลือดบนพื้นถูกหลอมละลายไม่หยุด กลิ่นคาวเลือดพวยพุ่งขึ้นสู่กลางอากาศ
สายฟ้าคะนอง ทำลายเลือดบนพื้นจนหมดสิ้น
อู๋ไป๋กล่าวอย่างเย็นชา: "อมตะ? มีฝีมือก็ฟื้นขึ้นมาอีกให้ข้าดูหน่อยสิ"
ผู้คนพากันขนหัวลุก!
ยอดฝีมือเผ่าเลือดที่ได้ชื่อว่าเป็นอมตะแหลกลาญเป็นเถ้าธุลี
ไม่ว่าใคร? ถูกหลอมจนกลายเป็นความว่างเปล่า จะคิดว่ามีชีวิตรอดก็เป็นแค่เรื่องตลก