สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปในทันที ไม่คิดว่าความทะเยอทะยานของอู๋ไป๋จะใหญ่โตขนาดนี้
มั่วชิงเยว่กลับยิ้มเต็มหน้า เธอชอบผู้ชายที่มีความทะเยอทะยาน เกลียดคนธรรมดา
อู๋ไป๋ทำให้เธอพอใจจริงๆ
ผู้ชายแบบนี้ นอกจากตัวเองแล้ว ใครจะคู่ควรกันเล่า?
นางประคองอาการบาดเจ็บของเย่เต๋อชิวไว้ แล้วลุกขึ้นยืน แสงวาบในมือ ภาพม้วนปีศาจใหม่ปรากฏขึ้น
"อู๋ไป๋ เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ฉันเป็นมีดแล่ เธอเป็นปลาบนเขียง เธอไม่มีทางต่อต้านอีกต่อไป"
"เซ็นเถอะ อย่าให้เสียเวลาทุกคนเลย แต่ฉันสัญญาได้ ถ้าเธอเซ็นสัญญาเลือดนี้ พอตีโลกที่สวยงามและอุดมสมบูรณ์นั้นแตกได้ ฉันรับรองว่าดินแดนที่แบ่งให้พวกเธอทางตะวันตกจะไม่เล็กกว่าคนอื่น ว่าไง?"
อู๋ไป๋หัวเราะเย็น "ได้ ไม่มีปัญหา! เธอให้พวกเขาเซ็นก่อน ฉันเซ็นทีหลัง"
"คิดจะเล่นเดิมพันอีกเรอะ? อู๋ไป๋ เธอคิดว่าฉันจะหลงกลเธอถึงสองครั้งได้ยังไง?"
มั่วชิงเยว่หัวเราะคิกคัก "ไม่เซ็นก็ได้ ให้เพื่อนเธอเซ็นแทนก็ได้ ดูจากท่าทางแล้วพวกเขาสำคัญกับเธอมาก พวกเขาเซ็นก็คงเหมือนเธอเซ็น"
มั่วชิงเยว่โบกมือเบาๆ ม้วนปีศาจปลิวไปตรงหน้าซีเหมินหยุนอี้
"แกเซ็น"
ซีเหมินหยุนอี้หัวเราะเย็น "เอ็งจะให้ฉันเซ็น เอ็งไม่กลัวฉันฉีกของบัดซบนี้ทิ้งเรอะ?"
มั่วชิงเยว่ยิ้มบางๆ "อู๋ไป๋ร่างกายแข็งแกร่งไม่มีใครเทียบ เขาทำได้ แต่แกทำไม่ได้"
"ม้วนปีศาจโบราณนี้ไม่ใช่ใครก็ฉีกได้"