อู๋ไป๋หัวเราะแห้งๆ พลางพูดว่า "ผมคิดว่า...คุณให้ผมย่างชิ้นใหม่ให้อีก."
ผู้หญิงคนนี้ตั้งใจแน่นอน
อู๋ไป๋ส่งเนื้อที่ย่างจนเป็นสีทองในมือของตัวเองให้
ราชาแมงมุมรับไป แล้วขยิบตาให้อู๋ไป๋
อู๋ไป๋รู้สึกเขินอาย เมื่อกี้เขาคิดไปไกลจริงๆ
ซีเหมินอวิ้นอี้สีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง เม้มปาก "แค่นี้เหรอ?"
อู๋ไป๋กลอกตา ดูเหมือนจะมีแค่เขาไม่คนเดียวที่คิดไปไกล
— อู๋ไป๋อยู่ในถ้ำหมื่นสัตว์เป็นเวลาสองวัน
ซือจวี๋กลับมาแล้ว
"พวกเราสืบมาแล้ว หกแดนจ้าวมารหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แต่ไม่รู้ว่าตายหรือยังมีชีวิตอยู่"
แววตาของอู๋ไป๋เป็นประกายเล็กน้อย หกแดนจ้าวมารมีโอกาสอย่างยิ่งที่จะดับสลายไปพร้อมกับไร้รูปม่าจุนที่ตายไปแล้ว
บ่ายวันนั้น อู๋ไป๋ก็ลาเพื่อจากไป
คณะเดินทางแยกออกเป็นสองทาง
หลินตั้นจวงและชิงหลวนกลับไปเมืองมารตะวันตก
ถังเป่าเอ๋อร์และเหลย์มู่มู่ยังอยู่ที่เมืองมารตะวันตก อู๋ไป๋เป็นกังวลว่าพวกเธอจะเจออันตราย
กองทัพใหญ่มหาอาณาจักรตะวันตกก่อกบฏพร้อมกัน ผู้คนในเมืองมารไร้ความมั่นคง จำเป็นต้องให้หลินตั้นจวงกลับไปนั่งบังคับบัญชา รั้งสถานการณ์ให้สงบ
ส่วนอู๋ไป๋เองนำคนที่เหลือตรงไปยังค่ายใหญ่กองทัพมหาอาณาจักรตะวันตก
ใกล้จะถึงค่ายใหญ่กองทัพมหาอาณาจักรตะวันตก ซีเหมินอวิ้นอี้สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
แม้ตอนนั้นเขาจะพยายามรักษาสติอย่างที่สุด และในที่สุดก็สั่งให้กองทัพใหญ่มหาอาณาจักรตะวันตกรุกกลับมา แต่ตอนนั้นที่นอกหุบเขาสวรรค์ปีศาจ ก็ยังสูญเสียทหารไปไม่น้อย
จุดยุทธศาสตร์สำคัญ มีทหารหนักเฝ้ารักษา