มื้อนี้ อู๋ไป๋กินแล้วอารมณ์เสียมาก
กินเสร็จ กลับถึงห้อง อู๋ไป๋โทรหาหลินตั้นจวง ให้จัดเครื่องบินส่วนตัวของตระกูลหลินมารับพวกเขาพรุ่งนี้
เพราะชิงหลวนไม่มีบัตรประชาชน จองตั๋วไม่ได้ เลยต้องใช้เครื่องบินส่วนตัวของตระกูลหลิน
……
……
วันรุ่งขึ้น
อู๋ไป๋กับพวกไปทานข้าวเช้าด้านล่าง เช็คเอาท์ แล้วเตรียมไปสนามบิน
ตอนรอรถอยู่ริมถนน เสียงพูดคุยกลุ่มหนึ่งดึงความสนใจของอู๋ไป๋
“พี่เฉิน เรื่องอะไรถึงร้อนรนนัก”
“ฟาร์มปศุสัตว์ชานเมืองตะวันตก มีสัตว์ประหลาดเต็มไปหมด มีงูดำยาวหลายสิบเมตร มียูงกับกายักษ์ใหญ่ น่ากลัว แล้วก็มีคนมีปีก…”
“รีบไปเถอะ! ทางนั้นสู้กันจนบ้าคลั่งแล้ว เราต้องรีบไปสนับสนุน ถ้าปล่อยให้พวกมันบุกเข้าเมืองซีเฟิงได้ ประชาชนทั้งเมืองได้เดือดร้อนกันหมด”
ผู้ฝึกยุทธ์ไม่กี่คน พูดคุยกัน สีหน้าร้อนรน ผ่านอู๋ไป๋กับพวกไปอย่างรีบเร่ง
“ไอ้สัตว์พวกนี้โผล่อีกแล้ว”
เหลยเจิ้นก็ได้ยินบทสนทนาของผู้ฝึกยุทธ์พวกนี้ หน้าผากย่นแน่น
เหลยมู่มู่พูดว่า “พวกสัตว์สารพัดขนรวมตัวกันที่หมู่บ้านเถาหยวน ทำลายทั้งหมู่บ้าน ก็เพื่อชิงหลวน ตอนนี้มาโผล่ที่ฟาร์มปศุสัตว์ชานเมืองตะวันตกอีก ต้องมีอะไรดึงดูดพวกมันแน่”
เหลยเจิ้นมองไปทางอู๋ไป๋ พูดว่า “ทำไงดี ไปดูหน่อยมั้ย”
อู๋ไป๋หยิบมือถือขึ้นมา ดูแผนที่
ฟาร์มปศุสัตว์ชานเมืองตะวันตกห่างจากจุดที่พวกเขาอยู่กว่าห้าสิบกิโลเมตร