รุ่งขึ้น คณะก็ออกเดินทางกันอีกครั้ง
แผนไว้ใช้เวลา 10 วัน แต่พอถึงตระกูลหยวนก็ใช้ไปเกือบครึ่งเดือนเต็ม
ตระกูลหยวน ตั้งอยู่บนภูเขาเซิงหมิง เล่าลือกันว่าที่แห่งนี้เคยมีจอมเซียนขึ้นสู่สรวงสวรรค์มาแล้วไม่ต่ำกว่าหนึ่งคน
ภูเขาเซิงหมิงสูงกว่าหลายพันเมตร และยังเป็นภูเขาซ้อนภูเขา
ภูเขาลูกนี้แปลกประหลาดมาก เพราะมันตั้งอยู่บนภูเขาอีกลูกหนึ่ง
ตั้งแต่กลางเขาลงไปเป็นหน้าผาสูงชัน ตั้งแต่กลางเขาขึ้นไปต้นไม้เขียวชอุ่ม หมอกเซียนปกคลุม
บนยอดเขา ตระหง่านอยู่ตำหนักใหญ่โต นั่นคือสำนักใหญ่ของตระกูลหยวนนั่นเอง
อู๋ไป๋กับพวก ย่อมไม่มีทางเดินขึ้นตามทางเขาทีละก้าวแน่นอน
ในเมื่อเป็นคนจากแดนเทพ ถ้าต้องมาทำตามธรรมเนียมของตระกูลหยวน หน้าจะไปตกอยู่ที่ไหน
คณะพุ่งทะยานมาบนอากาศ แล้วลงตรงหน้าประตูใหญ่ของตระกูลหยวน
หน้าประตูเขา มีร่างหลายร่างยืนรออยู่
คนนำ แม้จะไม่ได้ตั้งใจปล่อยพลังออกมา แต่ทุกครั้งที่หายใจเข้าออก อากาศรอบตัวก็ปั่นป่วนจนต้องตะลึง
ระดับการฝึกตนของคนนี้ ไม่แพ้สองเฒ่าเสวียนหมิง
อู๋ไป๋จ้องมองเขา นี่คงเป็นพวกผู้อาวุโสระดับหนึ่งของตระกูลหยวน
เบื้องหลังผู้เฒ่า คือหนุ่มสาวอีกหลายคน พลังของแต่ละคนไม่เบา
นอกจากคนแดนเทพแล้ว ยังมีบุตรหลานอัจฉริยะของตระกูลหยวนด้วย
“ข้าพเจ้า หยวนลี่สิง ผู้อาวุโสลำดับห้าแห่งตระกูลหยวน ยินดีที่สหายทุกท่านได้มาเยือน”
ผู้เฒ่าเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มแผ่ไปทั้งใบหน้า
อู๋ไป๋เงยหน้าพยักหน้ารับอย่างหยิ่งผยอง ถือว่าทักทายกันแล้ว
ไป๋ซืออี้เก่งเรื่องเข้าสังคม จึงทักทายคุยเล่นกับหยวนลี่สิงอย่างสุภาพสองสามประโยค
ขณะนั้น ชายหนุ่มร่างสูงตรงผู้สวมฉลององค์สีม่วงเดินก้าวยาวขึ้นมา กางแขนทั้งสองแล้วโอบกอดไป๋ซืออี้
“สหายเชินหลัว ข้าขอแนะนำ นี่เพื่อนสนิทของข้า เทียนสิง”
“เทียนสิง คนนี้คือสหายเชินหลัวที่ว่านั่นแหละ”
อู๋ไป๋กับมู่เทียนสิงต่างจ้องสำรวจกันและกัน
มู่เทียนสิงยิ้มแล้วพูดว่า “ได้ยินพี่ไป๋พูดถึงนายมานานแล้วล่ะ ว่านายวิชาปรุงยาเม็ดไม่มีใครเทียบ ฝึกตนก็แกร่งกล้า ข้าเองก็อยากรู้จักนายมาโดยตลอด วันนี้ถึงได้เห็นหน้าสักที”
เคยพูดถึงมาก่อน?